Skip to main content

Ρίχτερ αγωνίας

ΕΘΝΟΣ 15/02/2008

Ο «χορός» των Ρίχτερ που χτύπησε χθες το νοτιοδυτικό τμήμα της Πελοποννήσου ανέβασε στα ύψη την αγωνία των κατοίκων και ταυτόχρονα αναζωπύρωσε τη διαμάχη των σεισμολόγων σχετικά με την πρόγνωση των σεισμών

«E»

Ξυπνώντας μνήμες καταστροφικών σεισμών που στοίχισαν τη ζωή εκατοντάδων ανθρώπων και επέφεραν εκτεταμένες υλικές ζημιές, ο Εγκέλαδος χτύπησε χθες το μεσημέρι την Πελοπόννησο.
Με μια δόνηση που απελευθέρωσε, όπως επισημαίνουν οι επιστήμονες, ενέργεια 12 φορές μεγαλύτερη από την ενέργεια που είχε απελευθερώσει η ατομική βόμβα στη Χιροσίμα.


Με μια πρωτοφανή διάρκεια, η ισχυρή σεισμική δόνηση έντασης 6,7 Ρίχτερ που εκδηλώθηκε στον υποθαλάσσιο χώρο 30 χιλιόμετρα νότια από τη Μεθώνη, προκάλεσε τρόμο και αναταραχή στους κατοίκους της Μεσσηνίας και της Αρκαδίας, ενώ έγινε ιδιαίτερα αισθητός σε ολόκληρη τη νότιο Ελλάδα, την Αιτωλοακαρνανία, αλλά και την Αττική.

Τα ξένα ειδησεογραφικά δίκτυα ανέφεραν ότι τον σεισμό ένιωσαν επίσης οι κάτοικοι της νοτίου Ιταλίας αλλά και του Καϊρου, επιβεβαιώνοντας κατά πολλούς την πρόβλεψη για σεισμό μεγαλύτερο των 6 Ρίχτερ που είχε πραγματοποιήσει η ερευνητική ομάδα του κ. Βαρώτσου και την οποία είχε αποκαλύψει το «Εθνος» την προηγούμενη Κυριακή.
Τα σχολεία των νομών της Πελοποννήσου εκκενώθηκαν μετά την εκδήλωση του ισχυρού σεισμού, οι κάτοικοι παρέμειναν έξω από τα σπίτια τους φοβούμενοι το ενδεχόμενο επανάληψης του φαινομένου, ενώ βλάβη προκλήθηκε σε διακόπτη διανομής ρεύματος 20.000 βολτ που τροφοδοτεί τη Μεγαλόπολη.


Οπως επισημαίνει ο διευθυντής Ερευνών του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου, δρ Γεράσιμος Παπαδόπουλος, η χθεσινή δόνηση ανήκει στην πιο επικίνδυνη κατηγορία σεισμών, καθώς το επίκεντρό της εντοπίζεται στο ακριβές σημείο σύγκρουσης της αφρικανικής με την ευρασιατική λιθοσφαιρική πλάκα.
Σύμφωνα με τους σεισμολόγους, η δόνηση προήλθε από τη δυτική πλευρά του ελληνικού σεισμικού τόξου που εκτείνεται από την Κεφαλονιά, τη Ζάκυνθο, τη Δυτική Πελοπόννησο, την Κρήτη μέχρι και τα Δωδεκάνησα, ενώ εκδηλώθηκε σε μια περιοχή με πολύ έντονη σεισμικότητα, την ισχυρότερη, ίσως, στη Μεσόγειο.
Το ευτύχημα ότι στην ευρύτερη περιοχή δεν κατεγράφησαν σοβαρές ζημιές οφείλεται, όπως τονίζουν οι επιστήμονες, στο γεγονός ότι η σεισμική δόνηση ήταν υποθαλάσσια με εστιακό βάθος τα 30 χιλιόμετρα, ενώ η απόσταση του επικέντρου από τις κατοικημένες περιοχές ήταν σχετικά μεγάλη.
Παρ όλ αυτά, ο φόβος για το τι πρόκειται να ακολουθήσει αναζωπυρώθηκε μετά την εκδήλωση δεύτερης σεισμικής δόνησης, μεγέθους 6,4 Ρίχτερ, λίγο μετά τις 2 το μεσημέρι. Ισχυρή μετασεισμική δόνηση μεγέθους 5,1 Ρίχτερ σημειώθηκε και στις πεντέμισι το απόγευμα.
«Ψυχραιμία»Οι σεισμολόγοι συστήνουν στους κατοίκους της Πελοποννήσου να παραμείνουν ψύχραιμοι, ενώ υποστηρίζουν ότι η δόνηση των 6,7 Ρίχτερ ήταν κατά πάσα πιθανότητα ο κύριος σεισμός.
«Αρχικά δεν είχαμε καμία μετασεισμική δραστηριότητα και αυτό θα μπορούσε να μας ανησυχήσει. Ο δεύτερος σεισμός, όμως, ενισχύει το ενδεχόμενο η πρώτη δόνηση να αποτελούσε τον κύριο σεισμό», σημείωσε ο κ. Παπαδόπουλος, ενώ ο διευθυντής του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου κ. Σταυρακάκης είχε χαρακτηρίσει από νωρίς αναμενόμενη την έντονη μετασεισμική δραστηριότητα.
Σημειώνεται ότι η επίσημη ανακοίνωση του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου έκανε λόγο για ένταση 6,5 Ρίχτερ, όμως, όπως προέκυψε στη συνέχεια από μεταγενέστερες εκτιμήσεις, ο σεισμός ήταν λίγο μεγαλύτερος απ ό,τι είχε αρχικά εκτιμηθεί.
ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΡΟΒΒΑ
rovva@pegasus.gr
ΑΠΟΚΛΙΣΗ
6,5 Ρίχτερ ανακοίνωσαν αρχικά οι σεισμολόγοι
Δίδυμους σεισμούς με μικρή απόκλιση στο επίκεντρο ανακοίνωσε το Εργαστήριο Γεωφυσικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, αναφορικά με τα 6,7 και 6,4 Ρίχτερ που ταρακούνησαν χθες το πρωί την Πελοπόννησο, με επίκεντρο 35 χιλιόμετρα νότια της Μεθώνης.
Κι ενώ το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης έσπευσε να συνταχθεί με το αντίστοιχο εργαστήριο της Αθήνας και να ανακοινώσει ως μέγεθος για τον πρώτο σεισμό που σημειώθηκε στις 12.09 το μεσημέρι, τα 6,5 Ρίχτερ, λίγο μετά τον δεύτερο σεισμό των 6,4 Ρίχτερ ο αναπληρωτής καθηγητής Γεωφυσικής, Κώστας Παπαζάχος, ανακοίνωσε ότι το μέγεθος του πρώτου σεισμού ήταν 6,7 Ρίχτερ, όπως ακριβώς το έδωσε και το Ευρωμεσογειακό Σεισμολογικό Κέντρο που εδρεύει στο Παρίσι.
«Αρχικά δόθηκε ως μέγεθος το 6,5 Ρίχτερ, αλλά μεταγενέστερες εκτιμήσεις που έχουν γίνει όχι μόνο από εμάς, αλλά και από την Αθήνα, από την Πάτρα και από τα κέντρα του εξωτερικού, δείχνουν ότι ο σεισμός ενδεχομένως είναι λίγο μεγαλύτερος, της τάξης του 6,7 Ρίχτερ. Δυστυχώς αυτά γίνονται επειδή οι πρώτες εκτιμήσεις βασίζονται σε μια προκαταρκτική μέτρηση και απαιτούνται αναλύσεις, οι οποίες παίρνουν ώρα», εξήγησε ο κ. Παπαζάχος, προσθέτοντας ότι αμερικάνικο κέντρο είχε δώσει ως μέγεθος τα 7,1 Ρίχτερ και στη συνέχεια το διόρθωσε στα 6,7 Ρίχτερ.
«Φαίνεται ότι ο σεισμός είναι λίγο μεγαλύτερος από ό,τι αρχικά εκτιμήθηκε, αλλά αυτή η απόκλιση δεν είναι σοβαρή. Πρακτικά μιλάμε για έναν πολύ ισχυρό σεισμό περίπου στο μέγεθος, το οποίο ανακοινώθηκε αρχικά», τόνισε ο κ. Παπαζάχος. Εκείνο που προβληματίζει τους επιστήμονες είναι η φτωχή μετασεισμική ακολουθία, καθώς μετά τα 6,7 Ρίχτερ δεν ακολούθησαν ισχυροί μετασεισμοί παρά μόνο ο δεύτερος σεισμός των 6,4 Ρίχτερ στις 2.08 το μεσημέρι.
«Εχουμε ένα μεγάλο γεγονός και μία ιδιαίτερα φτωχή μετασεισμική ακολουθία με λίγους μετασεισμούς, ο μεγαλύτερος από τους οποίους δεν ξεπερνά τα 4,5 Ρίχτερ μέχρι το απόγευμα. Είναι ελάχιστη η μετασεισμική δραστηριότητα και πρέπει να παρακολουθούμε το φαινόμενο», είπε στο «Εθνος» ο επίκουρος καθηγητής Γεωφυσικής στο Α.Π.Θ. Μανόλης Σκορδύλης, ωστόσο συμπλήρωσε ότι «τα 6,7 Ρίχτερ είναι αρκετά μεγάλο μέγεθος για να θεωρήσει κανείς ότι πρόκειται για προσεισμό».
Σύμφωνα με τον κ. Σκορδύλη, το εστιακό βάθος των 30-40 χιλιομέτρων χαρακτηρίζει τον σεισμό ως επιφανειακό, ενώ το γεγονός ότι το επίκεντρο ήταν στη θάλασσα έσωσε κατοικημένες περιοχές. «Το ότι το επίκεντρο ήταν σε απόσταση 60 χιλιομέτρων από την πόλη της Καλαμάτας και ο σεισμός υποθαλάσσιος, περιόρισαν σημαντικά τις επιπτώσεις από τη δόνηση αυτή», μας είπε χαρακτηριστικά.
Το ακριβές επίκεντρο του σεισμού εντοπίζεται στο δυτικό άκρο του ελληνικού τόξου, το οποίο είναι μια ιδιαίτερα ενεργή περιοχή, εκεί όπου γίνεται η σύγκρουση της αφρικανικής με την ευρασιατική πλάκα και για τους ειδικούς οι σεισμοί πάνω στο τόξο του Αιγαίου είναι κάτι απόλυτα φυσιολογικό.
ΜΑΡΙΑ ΡΙΤΖΑΛΕΟΥ

Μετασεισμός 6,4 Ρίχτερ

Το επίκεντρο των δονήσεων εντοπίζεται 60 χιλιόμετρα νότια νοτιοδυτικά της Καλαμάτας

Το επίκεντρο των δονήσεων εντοπίζεται 60 χιλιόμετρα νότια νοτιοδυτικά της Καλαμάτας. Ανακούφιση εκφράζουν οι σεισμολόγοι μετά τον ισχυρό μετασεισμό ισχύος 6,4 Ρίχτερ που σημειώθηκε στον ίδιο εστιακό χώρο και στο ίδιο επίκεντρο, στη θαλάσσια περιοχή της Μεθώνης, με την κυρίως σεισμική δόνηση ισχύος 6,5 Ρίχτερ.


Η κυρίως σεισμική δόνηση, έγινε αισθητή σε όλη τη νότια Ελλάδα και σημειώθηκε στις 12:09.
Όσον αφορά το μετασεισμό, που σημειώθηκε στις 14:08, οι σεισμολόγοι τονίζουν ότι είναι κάτι το θετικό. “Μας λύνει τα χέρια καθώς το φαινόμενο εκτονώνεται” εξήγησε στο ΣΚΑΪ ο διευθυντής του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου Γιώργο Σταυρακάκη.


Ισχυρότατη σεισμική δόνηση
Έκτακτη επικαιρότητα

Κίνδυνος μεγάλου σεισμού

Αυξημένη επιφυλακή στις παραθαλάσσιες περιοχές της Μεσσηνίας για τις επόμενες 24ώρες συνέστησε μέσω του ΣΚΑΪ ο Κώστας Συνολάκης, καθηγητής φυσικών καταστροφών του Πανεπιστημίου Κρήτης.

Όπως είπε, τυχόν υποθαλάσσια κατολίσθηση μπορεί να δημιουργήσει τοπικά παλιρροϊκό κύμα.

Ψυχραιμία συνέστησε και ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ Γιώργος Σουφλιάς.

Εξάλλου, σύμφωνα με το νομάρχη Μεσσηνίας μικροζημιές έχουν σημειωθεί σε ιδιωτικά κτίρια αλλά και σχολεία στην περιοχή της Πυλίας.

Με απόφαση του υπουργείου Παιδείας Ευρυπίδη Στυλιανίδη δεν θα λειτουργήσουν οι απογευματινές βάρδιες των σχολείων στη Μεσσηνία.

Κλειστά θα παραμείνουν την Παρασκευή τα σχολεία της Μεσσηνίας και της Αρκαδίας προκειμένου να ελεγχθούν.

Ισχυρός σεισμός στην Πελοπόνησσο

Ισχυρός σεισμός στην Ελλάδα

14/02/2008

Ισχυρή σεισμική δόνηση έγινε αισθητή ιδιαίτερα στην Πελοπόννησο και τα επτάνησα. Η δόνηση έγινε αισθητή και στην Αττική.

Αναμένεται επίσημη ανακοίνωση από το Αστεροσκοπείο Αθηνών.

Πρώτη εκτίμηση του καθηγητή γεωλογίας του πανεπιστημίου Αθηνών Ευθύμιου Λέκκα είναι μέγεθος 7 Ρίχτερ και σε μεγάλο θαλάσσιο εστιακό βάθος.

Έκτακτη επικαιρότητα
Το Εθνικό Γεωλογικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ κάνει λόγο για 7,3 Ρίχτερ.

Τα αντισεισμικά «θεμέλια» του Λεκανοπεδίου


TA NEA 09/02/2008

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΡΙΚΚΗΣ (skrik@dolnet.gr)

Φυσική ασπίδα προστασίας απέναντι σε μεγάλους σεισμούς αποτελούν για ορισμένες περιοχές του Λεκανοπεδίου Αθηνών, τα πετρώματα που βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια του εδάφους. Όπως προκύπτει από έρευνα του Πανεπιστημίου Αθηνών, η σύνθεση των πετρωμάτων που έχουν σχηματιστεί στο υπέδαφος παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στον σεισμικό κίνδυνο που διατρέχουν τα σπίτια και τα κτίρια μιας κατοικημένης περιοχής.
Έτσι, ορισμένες από τις περιοχές που διαθέτουν φυσική αντισεισμική προστασία είναι οι Υμηττός, Βύρωνας, Καισαριανή, Αγ. Παρασκευή, Ηλιούπολη, Ψυχικό, Φιλοθέη, Δάφνη, Πνύκα, Ακρόπολη, Πλάκα, Παγκράτι, Λυκαβηττός, Αττικό Άλσος, Παλαιά και Νέα Πεντέλη.
Από την άλλη πλευρά, περιοχές οι οποίες είναι ευάλωτες σε μεγάλο σεισμό είναι οι Μοσχάτο, Ρέντης, Άγ. Ανάργυροι, Κόκκινος Μύλος, Μεταμόρφωση, Κάτω Κηφισιά, Μενίδι, Ίλιον, Χαλάνδρι, Αμφιθέα, Καλλιθέα, Βοτανικός, Κολοκυνθού, Περιστέρι, Πετρούπολη, Νίκαια.
Το Λεκανοπέδιο δεν είχε πάντοτε τη σημερινή μορφολογία. Για παράδειγμα, πριν από περίπου 4 εκατομμύρια χρόνια, οι περιοχές όπου σήμερα βρίσκονται οι Αχαρνές και το Χαλάνδρι ήταν μεγάλες λίμνες. Το Παλαιό Φάληρο, ο Άγιος Κοσμάς και η Γλυφάδα ήταν θάλασσα (βλ. σχήμα 1 στο γράφημα). Πολύ αργότερα, πριν από περίπου 800.000 χρόνια, ένα μεγάλο ρήγμα διέτρεχε τη βόρεια πλευρά του Λεκανοπεδίου από τη σημερινή Φυλή και τις Αχαρνές μέχρι το Χαλάνδρι και τις άκρες του Υμηττού.
Ανακατατάξεις. Το ρήγμα χώριζε το Λεκανοπέδιο στα δύο και μάλιστα «ανασήκωσε» με το πέρασμα του χρόνου το νότιο τμήμα του σημερινού Νομού Αττικής, στο ύψος των Τουρκοβουνίων, δημιουργώντας ένα φυσικό εμπόδιο που απέτρεπε τη ροή υδάτων προς τον Σαρωνικό. Έτσι σχηματίστηκαν λίμνες στις περιοχές του Χαλανδρίου και των Αχαρνών. Με τον καιρό το ρήγμα αυτό έγινε ανενεργό, το φυσικό εμπόδιο έπαψε να υπάρχει και τα νερά άρχισαν να κατευθύνονται ανεμπόδιστα, όπως και σήμερα, στον Σαρωνικό. Αυτές οι γεωλογικές διεργασίες είχαν ως αποτέλεσμα τον σχηματισμό της υδρολογικής λεκάνης του Κηφισού, ο οποίος τροφοδοτήθηκε από το νερό των λιμνών που βρίσκονταν στις βορινές πηγές του, δημιουργώντας τη σημερινή εικόνα του Λεκανοπεδίου.
Αυτές οι εναλλαγές στη μορφολογία μπορεί να μοιάζουν επιφανειακές, είχαν ωστόσο μεγάλο μερίδιο ευθύνης στη σύσταση αλλά και τον τρόπο δημιουργίας των πετρωμάτων που βρίσκονται στο υπέδαφος της Αττικής. Φυσικά δεν πρέπει να υποτιμώνται και οι σχηματισμοί που δημιουργήθηκαν εξαιτίας των ανθρώπινων δραστηριοτήτων και οι οποίες συνθέτουν σαθρά πετρώματα και επίφοβα στην περίπτωση ενός μεγάλου σεισμού. Οι Έλληνες ειδικοί του Πανεπιστημίου Αθηνών με επικεφαλής τον καθηγητή Γεωλογίας κ. Δημήτρη Παπανικολάου και διευθυντή του Εργαστηρίου Φυσικών Καταστροφών του Πανεπιστημίου Αθηνών διαπίστωσαν ύστερα από πολύχρονη έρευνα ότι υπάρχουν τρεις κατηγορίες πετρωμάτων που συνθέτουν τον λεγόμενο νεοτεκτονικό χάρτη του Λεκανοπεδίου. Τα πετρώματα αυτά, σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες, παίζουν καθοριστικό ρόλο στον τρόπο που θα συμπεριφερθούν τα σπίτια και τα κτίρια στην περίπτωση ενός μεγάλου, «εισερχόμενου» σεισμού, ανεξαρτήτως του τρόπου κατασκευής τους. Τα ρήγματα. Και λέμε «εισερχόμενου» γιατί όπως επισημαίνει στα «ΝΕΑ» ο ερευνητής του Κέντρου Έρευνας Φυσικών Καταστροφών Βenfield-UCL του University College London, δρ. Ιωάννης Παπανικολάου, «στο Λεκανοπέδιο δεν υπάρχει κανένα ρήγμα το οποίο να μπορεί να προκαλέσει σεισμό μεγαλύτερο από 6,0-6,1 βαθμούς της κλίμακας Ρίχτερ. Αντιθέτως τέτοια ρήγματα υπάρχουν στα όρια του Λεκανοπεδίου, όπως είναι το ρήγμα στο Θριάσιο Πεδίο στα δυτικά, το ρήγμα στις Αφίδνες το οποίο μπορεί να δώσει σεισμό μεγέθους έωςκαι 6,4 βαθμών, (οριοθετεί προς Βορράν τη λεκάνη απορροής του Κηφισού ποταμού και άρα το βόρειο όριο του Λεκανοπεδίου) και το ρήγμα του Διονύσου για το οποίο ακόμη δεν γνωρίζουμε πολλές λεπτομέρειες, πέραν του ότι χαρακτηρίζεται από χαμηλούς ρυθμούς ολίσθησης, δηλαδή δίνει σεισμούς ανά μερικές χιλιάδες χρόνια».
Ειδικότερα οι γεωλόγοι του Πανεπιστημίου Αθηνών διαπίστωσαν ότι τα πλέον αντισεισμικά πετρώματα που βρίσκονται στο υπέδαφος του Λεκανοπεδίου εί ναι οι σχηματισμοί που ανήκουν στο λεγόμενο αλπικό υπόβαθρο και οι οποίοι δεν είναι τίποτα άλλο παρά βράχοι. «Τα πετρώματα αυτά αποτελούν το καλύτερο έδαφος για τη θεμελίωση ενός κτιρίου», λέει ο κ. Δ. Παπανικολάου. Πρόκειται για πετρώματα δύο κατηγοριών. Εκείνα που στο απώτατο παρελθόν βρέθηκαν σε βάθος 30 με 40 χιλιόμετρα στο εσωτερικό της Γης και υπέστησαν μεγάλες πιέσεις και θερμοκρασιακές μεταβολές προτούν επανέλθουν ξανά στην επιφάνεια. Αυτά χαρακτηρίζονται ως μεταμορφωμένα και αποτελούνται από μάρμαρα και σχιστόλιθους (π.χ. Υμηττός, Πεντέλη). Η δεύτερη κατηγορία αποτελείται από τα ιζηματογενή πετρώματα τα οποία δεν βρέθηκαν ποτέ σε βάθος μεγαλύτερο από 10 χιλιόμετρα στο εσωτερικό της Γης ( π.χ. Αιγάλεω). Μία άλλη ομάδα πετρωμάτων που συμπεριφέρεται με ικανοποιητικό τρόπο απέναντι σε ένα μεγάλο σεισμό είναι τα νεογενή πετρώματα. Πρόκειται για πλειοκαινικούς θαλάσσιους και ηπειρωτικούς σχηματισμούς και άνω μειοκαινικούς σχηματισμούς. Ουσιαστικά τα πετρώματα αυτά δημιουργήθηκαν πριν από 10 έως 2 εκατομμύρια χρόνια από σήμερα. Είναι τα παλιά ιζηματογενή πετρώματα των λεκανών του Λεκανοπεδίου, που κάποτε ήταν θαλάσσια ή λιμναία.
Η τρίτη κατηγορία πετρωμάτων και η λιγότερο… έμπιστη στα χτυπήματα του Εγκέλαδου είναι τα λεγόμενα πετρώματα του Τεταρτογενούς που δημιουργήθηκαν πριν από 2 εκατομμύρια χρόνια μέχρι σήμερα. «Χαρακτηρίζονται από φτωχά και χαλαρά εδάφη στα πρανή των βουνών, σε λίμνες και σε παραποτάμιες εκτάσεις. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν και οι ανθρωπογενείς αποθέσεις (μπαζώματα) οι οποίες αποτελούν το χειρότερο είδος εδάφους», προσθέτει ο κ. Δ. Παπανικολάου.

Ελληνικές γέφυρες


Ερευνητική ομάδα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, που μελέτησε 11 γέφυρες όλων των αντιπροσωπευτικών τύπων της Εγνατίας Οδού, ανέπτυξε μια μεθοδολογία για τον προσεισμικό έλεγχο γεφυρών με μικρό κόστος και προτείνει στην πολιτεία να εφαρμόσει πρόγραμμα για την αποτίμηση της σεισμικής συμπεριφοράς των παλιών γεφυρών σε περίπτωση σεισμών.
Οπως ανέφερε ο καθηγητής του τμήματος Πολιτικών Μηχανικών του ΑΠΘ, Α. Κάππος, επικεφαλής του ερευνητικού προγράμματος που χρηματοδότησε η Γενική Γραμματεία Ερευνας και Τεχνολογίας, το κόστος δεν είναι μεγάλο, αλλά απαιτείται η πολιτική βούληση από την πολιτεία, καθώς το ζήτημα της αντισεισμικής ασφάλειας δεν πρέπει να το θυμόμαστε μόνο ύστερα από έναν καταστροφικό σεισμό.
Σύμφωνα με τον ίδιο, οι γέφυρες αποτελούν τον πιο κρίσιμο ίσως κρίκο της αλυσίδας ενός οδικού δικτύου, καθώς η πιθανή αστοχία τους μπορεί να σημάνει αδυναμία πρόσβασης προς την πληγείσα περιοχή ή και αδυναμία εκκένωσής της, αν απαιτηθεί κάτι τέτοιο έπειτα από μια φυσική καταστροφή.
ΠαραδείγματαΣχετικές εμπειρίες έχουν συλλεχθεί από ζημιές, ακόμα και καταρρεύσεις, γεφυρών μετά τους μεγάλους σεισμούς του 1994 στο Λος Αντζελες και του 1995 στο Κόμπε της Ιαπωνίας.
Για τις γέφυρες της Εγνατίας Οδού που μελέτησε, ο κ. Κάππος είπε πως για να παρουσιάσουν σοβαρές βλάβες, πρέπει να τις πλήξει σεισμός τουλάχιστον διπλάσιος από εκείνον για τον οποίο είχαν σχεδιαστεί, ενώ για να υπάρξει πιθανότητα κατάρρευσης, η ένταση του σεισμού πρέπει να είναι τέτοια που δεν έχει εμφανιστεί έως τώρα στην Ελλάδα, ούτε αναμένεται να εμφανιστεί στο μέλλον.
Σημειώνεται ότι με την ολοκλήρωση της Εγνατίας Οδού ο αριθμός των γεφυρών της θα φτάσει τις 570, με συνολικό μήκος 41,683 χιλιόμετρα.
Ειδικά για τις χαραδρογέφυρες της Εγνατίας, ο κ. Κάππος ανέφερε ότι για τη σεισμική τους μόνωση χρησιμοποιούνται για το κατάστρωμά τους ειδικοί τύποι εφεδράνων (από καουτσούκ ενισχυμένο με φύλλα χάλυβα) που λειτουργούν ως «αμορτισέρ».
Ετσι, σε έναν μεγάλο σεισμό κουνιέται το κατάστρωμα της γέφυρας, ανεξάρτητα από το υπόλοιπο κομμάτι, απορροφώντας την ενέργεια.
Αντίστοιχα, με τις αυστηρότερες δυνατές προδιαγραφές έγινε ο αντισεισμικός σχεδιασμός της γέφυρας Ρίου – Αντιρρίου και των γεφυρών της ΠΑΘΕ.
Στο πρόγραμμα Αντισεισμικής Προστασίας Γεφυρών (ΑΣΠροΓε) συμμετείχαν συνολικά 14 φορείς, δημόσιοι και ιδιωτικοί, ενώ ο προϋπολογισμός του έργου ανήλθε στα 2 εκατομμύρια ευρώ.
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11386&subid=2&tag=8400&pubid=362460

Θεσσαλονίκη: Θωρακισμένες οι καινούριες γέφυρες της Ελλάδας απέναντι σε σεισμό- Κρίσιμο θέμα ο προσεισμικός έλεγχος των παλαιών γεφυρών.


Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων

Της Σμαρώς Αβραμίδου
Ζήτημα εθνικής αναγκαιότητας χαρακτηρίζει τον προσεισμικό έλεγχο των άνω των πεντακοσίων παλιότερων οδικών γεφυρών της Ελλάδας, ο καθηγητής του τμήματος Πολιτικών Μηχανικών του Αριστοτελείου Θεσσαλονίκης Ανδρέας Κάππος, ο οποίος ήταν ο επιστημονικός υπεύθυνος ερευνητικού προγράμματος της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας, για τη βελτίωση της σεισμικής συμπεριφοράς γεφυρών που κατασκευάζονται ή θα κατασκευασθούν στο μέλλον στον Ελλαδικό χώρο, καθώς και την αποτίμηση της πραγματικής σεισμικής συμπεριφοράς και τρωτότητας των υφισταμένων ελληνικών γεφυρών.
«Οι παλαιές γέφυρες είναι προφανώς μικρότερης σεισμικής επάρκειας απ’ ό,τι οι σύγχρονες, όπως άλλωστε τα παλιά (προ του 1985) κτίρια έχουν μικρότερη σεισμική ασφάλεια από τα μεταγενέστερα», εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο καθηγητής Κάππος, επισημαίνοντας ότι «η Πολιτεία θα πρέπει να μεριμνήσει για ένα πρόγραμμα τακτικού ελέγχου και συντήρησής τους».
Στο πλαίσιο του προγράμματος Αντισεισμικής Προστασίας Γεφυρών (ΑΣΠροΓε), που ολοκληρώθηκε πρόσφατα, η ομάδα του κ.Κάππου μελέτησε 11 γέφυρες- όλους τους αντιπροσωπευτικούς τύπους- της Εγνατίας Οδού και ανέπτυξε μία μεθοδολογία για τον προσεισμικό τους έλεγχο, μέσω κατάλληλων ερωτηματολογίων, τα οποία μπορούν να συμπληρωθούν σχετικά γρήγορα από διμελείς ομάδες μηχανικών, μετά από επιτόπου επίσκεψη και έλεγχο της γέφυρας.
«Το κόστος μιας τέτοιας διαδικασίας προσεισμικού ελέγχου και στις παλιές γέφυρες δεν είναι μεγάλο, απαιτείται όμως σχετική βούληση της Πολιτείας, που θα πρέπει να δώσει στο θέμα την προτεραιότητα που του αρμόζει», αναφέρει ο καθηγητής, επισημαίνοντας ότι «το κρίσιμο θέμα της αντισεισμικής ασφάλειας δεν θα πρέπει να το θυμόμαστε μόνο μετά από έναν καταστροφικό σεισμό».
«Σήμερα είναι διεθνώς αποδεκτό ότι οι γέφυρες αποτελούν τον κρισιμότερο, από αντισεισμική άποψη, κρίκο στην αλυσίδα ενός οδικού δικτύου, ενώ αστοχία γεφυρών μπορεί να σημαίνει αδυναμία πρόσβασης προς την πληγείσα περιοχή ή και αδυναμία εκκένωσής της, εφόσον απαιτηθεί κάτι τέτοιο», αναφέρει ο καθηγητής Κάππος, παραπέμποντας στην εμπειρία από τις ζημιές (ακόμη και καταρρεύσεις) γεφυρών στο σεισμό του Los Angeles (Northridge) το 1994 και του Kobe στην Ιαπωνία το 1995.
Όσον αφορά στις περισσότερες από 1.000 καινούριες γέφυρες, τόσο στην Εγνατία Οδό, όσο και στον Οδικό Άξονα Πατρών- Αθήνας- Θεσσαλονίκης -Ευζώνων, ο καθηγητής είναι καθησυχαστικός.
«Βλέπουμε ότι και ο τρόπος που έχουν κατασκευαστεί και ο τρόπος που έχουν υπολογιστεί είναι τέτοιοι ώστε έχουμε μία αισιοδοξία πως δεν θα υπάρξουν προβλήματα», λέει, σημειώνοντας πως δεν είναι τυχαίο ότι στην Ελλάδα έχουν γίνει πάρα πολλοί σεισμοί τα τελευταία χρόνια και παρόλα αυτά, αν και υπήρξαν καταρρεύσεις κτιρίων, δεν υπήρξαν σοβαρές βλάβες σε γέφυρες.
«Στο σεισμό του 1999 που πήγαμε και είδαμε γέφυρες εκεί και στην περιοχή της Νέας Φιλαδέλφειας δεν είχαν κανένα πρόβλημα, ήταν σε πάρα πολύ καλή κατάσταση. Μιλάμε όμως για καινούριες γέφυρες, αυτές πάνω από τις οποίες περνάνε οι καινούριοι αυτοκινητόδρομοι», σημειώνει.
Πάντως, τα περισσότερα προβλήματα που εμφανίστηκαν σε παλιές γέφυρες σχετίζονταν με πλημμύρες, που είχαν ως αποτέλεσμα την υποσκαφή των θεμελίων καθώς το νερό «τρώει το χώμα κάτω από τις ακραίες στηρίξεις των γεφυρών και έχουμε αστοχίες». Στις καινούριες γέφυρες, διευκρινίζει ο καθηγητής, είναι διαφορετικός ο τρόπος που θεμελιώνονται τα ακρόβαθρά τους και πιστεύουμε ότι δεν θα έχουμε τέτοια προβλήματα.
Ειδικότερα για τις γέφυρες της Εγνατίας ο καθηγητής τονίζει ότι για να παρουσιάσουν σοβαρές βλάβες (τέτοιες που να οδηγήσουν σε κλείσιμό τους μέχρι να γίνουν οι απαραίτητες επισκευές) «ο σεισμός που θα τις πλήξει πρέπει να είναι τουλάχιστον διπλάσιος απ’ αυτόν για τον οποίον είχαν σχεδιαστεί, ενώ για να υπάρχει πιθανότητα κατάρρευσής τους η ένταση του σεισμού πρέπει να είναι τέτοια που δεν έχει ποτέ εμφανιστεί, ούτε αναμένεται να εμφανιστεί, στην Ελλάδα».
Μάλιστα, επισημαίνει ότι εάν μεθαύριο σε οποιοδήποτε σημείο της Εγνατίας Οδού, από την Ηγουμενίτσα έως τα τουρκικά σύνορα, γίνει ένας σεισμός «ξέρουμε και έχουμε τη δυνατότητα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα από το γραφείο ακόμα να έχουμε μία εικόνα τι θα γίνει στις γέφυρες». Αυτό καθίσταται δυνατό μέσω μίας ηλεκτρονικής βάσης δεδομένων που δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος. Την ευθύνη της έχει σήμερα το Τμήμα Συντήρησης της Εγνατίας Οδού ΑΕ.
Επίσης, στο πλαίσιο του προγράμματος, δύο γέφυρες της Εγνατίας Οδού, μία χαραδρογέφυρα στην Καβάλα και μία στον Πολύμυλο, ενοργανώθηκαν με ειδικά κινητά δίκτυα επιταχυνσιογράφων. Στις διατάξεις αυτές, χρησιμοποιείται ένας μεγάλος αριθμός αισθητήρων (μέχρι 48 σε κάθε γέφυρα, με συνολικό μήκος καλωδίων σύνδεσης που φθάνει τα 3 χιλιόμετρα!) που καταγράφουν τις επιταχύνσεις σε διάφορα, κατάλληλα επιλεγμένα, σημεία της γέφυρας.
Όσον αφορά στο ζήτημα που είχε δημιουργηθεί σχετικά με τη διέλευση φορτηγών από γέφυρα της Εγνατίας στην Καστανιά ο κ.Κάππος διαβεβαιώνει ότι «τα καταστρώματα των γεφυρών υπολογίζονται για φορτία κυκλοφορίας 50% υψηλότερα από τις αναμενόμενες τιμές τους, κάτι το οποίο ουσιαστικά τις εξασφαλίζει έναντι υπερβάσεων που προκαλούνται από υπέρβαρα οχήματα».
Αναφερόμενος στην πρόκληση κατασκευής των χαραδρογεφυρών της Εγνατίας ο καθηγητής εξηγεί ότι για τη σεισμική τους μόνωση χρησιμοποιούνται ειδικοί τύποι εφεδράνων πάνω στους οποίους πατάει το κατάστρωμα της γέφυρας και έτσι σε ένα μεγάλο σεισμό «κουνιέται το κατάστρωμα της γέφυρας ανεξάρτητα από το υπόλοιπο κομμάτι».
Τα εφέδρανα είναι ειδικά ελαστομεταλλικά, δηλαδή από ελαστομερές (καουτσούκ) ενισχυμένο με φύλλα χάλυβα. Επίσης, για να μην είναι πάρα πολύ μεγάλη η μετακίνηση του καταστρώματος τοποθετούνται ειδικοί αποσβεστήρες, κάτι σαν τα αμορτισέρ των αυτοκινήτων, αλλά πολύ μεγαλύτερα σε μέγεθος. «Υπάρχουν τέτοιες γέφυρες στο Μεγαλόρεμα, έξω από το Μέτσοβο, η καινούρια γέφυρα του Αράχθου γίνεται με αυτόν τον τρόπο, στη σιδηροδρομική γέφυρα που γίνεται στο Πολύκαστρο χρησιμοποιούνται επίσης τέτοιοι υδραυλικοί αποσβεστήρες, με τους οποίους πιστεύουμε ότι επιτυγχάνεται μια καινούρια γενιά γεφυρών, αυτές οι οποίες μπορούν να έχουν ακόμη καλύτερη συμπεριφορά ακόμη και σε πολύ μεγάλο σεισμό», λέει.
Με την ολοκλήρωση και των τελευταίων γεφυρών της Εγνατίας Οδού ο αριθμός τους θα φθάσει τις 570 και το συνολικό τους μήκος τα 41,683 χιλιόμετρα.
Ερωτηθείς για το πρόβλημα με την αστοχία του καλωδίου στη γέφυρα του Ρίο ο κ.Κάππος διατυπώνει την εκτίμηση ότι οφείλεται σε ανεπαρκή αντικεραυνική προστασία του έργου και συγκεκριμένα «στην υιοθέτηση παλιότερων προδιαγραφών για την προστασία των καλωδίων από κεραυνό, οι οποίες έχουν ήδη βελτιωθεί σε πολλές χώρες». Πάντως, το θέμα σίγουρα δεν έχει να κάνει με τον αντισεισμικό σχεδιασμό της γέφυρας, ο οποίος έγινε με τις αυστηρότερες δυνατές προδιαγραφές, διευκρινίζει.
Στο πρόγραμμα Αντισεισμικής Προστασίας Γεφυρών (ΑΣΠροΓε), μετείχαν 14 συνολικά φορείς, δημόσιοι αλλά και ιδιωτικοί, ενώ ο προϋπολογισμός του έργου ήταν 2 εκατ. ευρώ. Ο καθηγητής εκφράζει την ικανοποίησή του για το γεγονός ότι κάποια από τα βασικά αποτελέσματα του προγράμματος έτυχαν ήδη πρακτικής εφαρμογής, τη στιγμή «που τα αποτελέσματα πολλών ερευνητικών προγραμμάτων έχουν μείνει στα συρτάρια των φορέων που τα χρηματοδότησαν (π.χ. ΓΓΕΤ, ΟΑΣΠ, Ευρωπαϊκή Ένωση), ή στην καλύτερη περίπτωση έμειναν στον στενό κύκλο της επιστημονικής κοινότητας». Μια κατεύθυνση προς την οποία το Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του ΑΠΘ θεωρεί ως ιδιαίτερα χρήσιμη την επέκταση της έρευνας που άρχισε με το ΑΣΠροΓε είναι να καλυφθούν όλοι οι τύποι γεφυρών ως προς τη μελέτη της σεισμικής συμπεριφοράς τους, να προσδιοριστούν δηλαδή για όλους τους τύπους οι λεγόμενες «καμπύλες σεισμικής τρωτότητας», οι οποίες περιγράφουν τη συμπεριφορά της γέφυρας για κάθε στάθμη σεισμικής έντασης.

http://www.ana-mpa.gr/anaweb/user/showplain?maindoc=6070232&maindocimg=5937807&service=93

Ασθενής σεισμική δόνηση το πρωί κοντά στο Ασβεστοχώρι

(5/1/2008 12:44:00 μμ)
Πηγή: ΑΠΕ
Ασθενής σεισμική δόνηση, μεγέθους 3,4 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, σημειώθηκε στις 7.30 σήμερα το πρωί στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης.
Σύμφωνα με τους ειδικούς του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου (ΑΠΘ), το επίκεντρο του σεισμού εντοπίζεται βόρεια του Ασβεστοχωρίου, 8 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Θεσσαλονίκης.
Σύμφωνα με τους σεισμολόγους, η δόνηση δεν προκαλεί ανησυχία διότι θεωρείται ότι σημειώθηκε μέσα στο πλαίσιο της σεισμικής δραστηριότητας της περιοχής. Πάντως, το φαινόμενο παρακολουθείται.

Ισχυρότατη σεισμική δόνηση 6.5 στο Λεωνίδιο

Ο σεισμός έγινε αισθητός στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας


Ισχυρός σεισμός μεγέθους 6,5 βαθμών της Κλίμακας Ρίχτερ σημειώθηκε στις 7.14 το πρωί με επίκεντρο το Λεωνίδιο Αρκαδίας. Δεν έχουν αναφερθεί μέχρι στιγμής ζημιές.

Όπως ανακοίνωσε το Γεωδυναμικό Ινστιτούτο του Πανεπιστημίου Αθηνών, η σεισμική δόνηση είχε μεγάλο εστιακό βάθος περίπου 34 χιλιόμετρα και το ακριβές στίγμα του σεισμού είναι 150 χιλιόμετρα νότια νοτιοδυτικά της Αθήνας.

Η σεισμική δόνηση έγινε αισθητή από την Κρήτη μέχρι τα Γιάννενα και στη Στερεά Ελλάδα, αλλά και το Λεκανοπέδιο της Αττικής.

Οι σεισμολόγοι εκτιμούν ότι ήταν η κύρια δόνηση και δεν θα ακολουθήσουν μετασεισμοί.

Ο σεισμός έγινε αισθητός και στη νότια Ιταλία, σύμφωνα με τις υπηρεσίες πολιτικής προστασίας της χώρας.

http://www.skai.gr/master_story.php?id=70232

Ένα τούνελ η νέα περιφερειακή του Υμηττού

Φόβοι ότι οι ακάλυπτοι σχεδιαζόμενοι κόμβοι σε Ηλιούπολη, Αργυρούπολη και Ελληνικό θα «φάνε» μεγάλες εκτάσεις από το βουνό

Για σκληρές κόντρες προετοιμάζονται δήμοι και Κινήσεις Πολιτών
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΓΙΟΓΙΑΚΑΣ

Με νέα χάραξη και οκτώ μήνες καθυστέρηση αρχίζει η διαδικασία για την κατασκευή της νέας περιφερειακής Υμηττού. Ήδη, πάντως, οι Δήμοι Αργυρούπολης και Ελληνικού παίρνουν θέσεις μάχης, καθώς διαφωνούν τόσο με την αναγκαιότητα του έργου όσο και για το γεγονός ότι δεν θα είναι υπόγειοι οι σχεδιαζόμενοι κόμβοι.
Η καθυστέρηση και η αλλαγή στην αρχική χάραξη του αυτοκινητοδρόμου οφείλονται στις αντιδράσεις από δήμους και Κινήσεις Πολιτών, που υποστηρίζουν ότι η χάραξη θα περιορίσει την έκταση του βουνού και θα αποκόψει την πρόσβαση των κατοίκων των γύρω περιοχών στον Υμηττό. Τα οριστικά σχέδια θα ανακοινωθούν από το ΥΠΕΧΩΔΕ στο τέλος του μήνα.
Ο νέος οδικός άξονας θα έχει έκταση περίπου 35 χιλιομέτρων και στο μεγαλύτερο μέρος του είτε θα διέρχεται μέσα από τούνελ είτε θα είναι υπόγειος είτε καλυμμένος με τη μέθοδο «cut and cover»- δηλαδή «κόβω και σκεπάζω», όπως έχει γίνει σε πολλά σημεία της Αττικής Οδού. Ακάλυπτοι σχεδιάζεται να είναι μόνο οι κόμβοι και εκεί αρχίζει η μεγάλη κόντρα.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η νέα χάραξη θα αρχίζει εκεί που τελειώνει σήμερα η Αττική Οδός – στο ύψος του Καρέα- και θα απέχει πάνω από 1 χιλιόμετρο από την υφιστάμενη λεωφόρο Καρέα προς τη μεριά του βουνού. Στην Ηλιούπολη θα καταλήγει πάνω από την περιοχή «Αστυνομικά» και ο πρώτος κόμβος θα είναι στην οδό Σοφοκλή Βενιζέλου. Θα συνεχίζει στην Αργυρούπολη πάνω από τα σπίτια, όπου θα είναι ο δεύτερος κόμβος, και θα κατευθύνεται στο Ελληνικό- που θα υπάρχει ο τρίτος κόμβος. Το Ελληνικό θα το περνάει υπόγεια και θα βγαίνει στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης- στο ύψος του σχεδιαζόμενου πάρκου- και υπογείως θα καταλήγει στη λεωφόρο Ποσειδώνος. Στην Αργυρούπολη θα τρυπάει το βουνό και θα συναντάει- στο ίδιο ύψος- την άλλη μεριά της Αττικής Οδού.
«Θα γίνει πόλεμος. Και εκτός από το να διεκδικήσουμε το δίκαιό μας μέσω των δικαστηρίων, θα βγούμε στους δρόμους», λέει στα «ΝΕΑ» ο δήμαρχος Αργυρούπολης κ. Δημήτρης Ευσταθιάδης. «Ο κόμβος της Αργυρούπολης θα καταλήγει στην καρδιά του Υμηττού κι αν υπολογίσεις τις γέφυρες που θα στηθούν, καταστρέφονται 600 στρέμματα βουνού…».
Για «πόλεμο» με το ΥΠΕΧΩΔΕ αν δεν υπογειοποιηθεί ο κόμβος στην οδό Σοφοκλή Βενιζέλου κάνει λόγο και ο δήμαρχος Ηλιούπολης κ. Γιάννης Αναγνώστου, ενώ ο δήμαρχος Ελληνικού κ. Χρήστος Κορτζίδης υποστηρίζει ότι «ο λόγος που γίνεται η νέα περιφερειακή είναι να συνδεθεί η νέα πόλη που σχεδιάζεται από το ΥΠΕΧΩΔΕ- παρά τις αντιρρήσεις των δημάρχων για τα σχέδια του πάρκουστον χώρο του πρώην ανατολικού αεροδρομίου με το “Ελευθέριος Βενιζέλος”».
Χορός εκατομμυρίων. Την ώρα που ΥΠΕΧΩΔΕ, δήμοι και Κινήσεις Πολιτών ετοιμάζονται για την επόμενη κίνηση, έχει στηθεί χορός εκατομμυρίων κατά μήκος της σχεδιαζόμενης χάραξης της νέας περιφερειακής. Ήδη, όπως καταγγέλλει ο αρχιτέκτονας- πολεοδόμος και μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής για τη Διάσωση του Υμηττού κ. Πάνος Τότσικας, «πολλοί έχουν αρχίσει διαδικασίες για τον αποχαρακτηρισμό δασικών εκτάσεων, κυρίως στην περιοχή μεταξύ Χολαργού και Παπάγου».
Σύμφωνα με τον σύμβουλο διαχείρισης ακινήτων κ. Νίκο Γιαννουλέλη, «τα ακίνητα- κυρίως κατοικίες, γραφεία και αποθήκες- τα οποία βρίσκονται στις περιοχές που έχουν πρόσβαση στη νέα περιφερειακή οδό έχουν αυξηθεί κατά 50%». Η εκτίμηση του προέδρου του Συλλόγου Μεσιτών Αττικής κ. Γιάννη Ρεβύθη είναι πως «επειδή κάποιοι γνωρίζουν το χωροταξικό περίγραμμα, τα φιλέτα έχουν ήδη προσυμφωνηθεί…».
Η αναγκαιότητα. «Η νέα περιφερειακή πρέπει να γίνει, επειδή η Αττική Οδός- που αντιμετωπίζει ήδη σοβαρά προβλήματα- πρέπει να καταλήγει κάπου και να μη “φράζει” η λεωφόρος Καρέα», επισημαίνει ο συγκοινωνιολόγος κ. Κώστας Παπανδρέου.

http://www.tanea.gr//Article.aspx?d=20071110&nid=6543586&sn=%CE%95%CE%9B%CE%9B%CE%91%CE%94%CE%91&spid=876

Τρισδιάστατα μοντέλα μνημείων δημιουργούνται από φωτογραφίες διακοπών


University of Washington
Το Αγαλμα της Ελευθερίας και η Παναγία των Παρισίων μοιάζουν να φτιάχτηκαν από πλαστελίνη
Σιάτλ Στείλε το άρθρο με emailΤύπωσε το άρθρο

Ένα εργαλείο λογισμικού που τελειοποιείται στις ΗΠΑ μπορεί να δημιουργεί τρισδιάστατα εικονικά μνημεία κατεβάζοντας τουριστικές φωτογραφίες τους από δημοφιλείς υπηρεσίες στο Διαδίκτυο όπως το Flickr.com.
Συγκρίνοντας φωτογραφίες του ίδιου κτιρίου που τραβήχτηκαν από διαφορετικά σημεία, το πρόγραμμα υπολογίζει πού στεκόταν κάθε φωτογράφος και στη συνέχεια εφαρμόζει αρχές της μηχανικής όρασης για να καθορίσει την τρισδιάστατη γεωμετρία του μνημείου.
Μεταξύ των μοντέλων που παρουσίασαν οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον στο Διεθνές Συνέδριο Μηχανικής Όρασης ήταν η Παναγία των Παρισίων και το Αγαλμα της Ελευθερίας στη Νέα Υόρκη.
Αν και οι φωτογραφίες που φιλοξενεί συνήθως το Flickr δεν είναι επαγγελματικής ποιότητας, ο Δρ Στιβ Σάιτζ και οι συνεργάτες του αποφάσισαν ότι θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν ευκολότερα κυρίως λόγω του τεράστιου αριθμού τους -περίπου ένα δισεκατομμύριο φωτογραφίες από 10 εκατομμύρια χρήστες.
Η αναζήτηση με τις λέξεις-κλειδιά «Αγαλμα της Ελευθερίας» έδωσε 60.000 αποτελέσματα, από τα οποία ο υπολογιστής διάλεξε αυτόματα τις πιο καθαρές φωτογραφίες.
Στην περίπτωση της Βασιλικής του Αγίου Πέτρου στη Ρώμη, το πρόγραμμα χρειάστηκε δύο ώρες για να αναλύσει 151 φωτογραφίες και να δημιουργήσει το τρισδιάστατο μοντέλο. Η επιλογή των φωτογραφιών και όλοι οι υπολογισμοί έγιναν αυτόματα.
Η ποιότητα του τελικού μοντέλου εξαρτάται από την ανάλυση των φωτογραφιών και γενικά είναι χαμηλότερη απ’ ό,τι προσφέρουν οι επαγγελματικοί σαρωτές λέιζερ που χρησιμοποιούνται για μετρήσεις μεγάλων αντικειμένων με ακρίβεια.
Στο μέλλον, όμως, η ακρίβεια του νέου λογισμικού αναμένεται να βελτιωθεί. «Το μακροπρόθεσμο όραμά μας είναι να μπορούμε να αναδημιουργήσουμε τη λεπτομερή γεωμετρία όλων των κατασκευών στην επιφάνεια της Γης» δήλωσε στο EurekAlert.org ο Δρ Σάιτζ.
Οι έρευνές του χρηματοδοτούνται μεταξύ άλλων από τη Microsoft και την Adobe.

Newsroom ΔΟΛ

http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=846314&lngDtrID=252