Δυο χρόνια μετά την κατάρρευση τμήματος του στεγάστρου στον αρχαιολογικό χώρο του Ακρωτηρίου- την προϊστορική Πομπηία της Σαντορίνης- στις 23 Σεπτεμβρίου 2005, που κόστισε τη ζωή σ΄ έναν τουρίστα, ο αρχαιολογικός χώρος εξακολουθεί να παραμένει κλειστός για το κοινό για τέσσερα συνεχή χρόνια (είχε κλείσει ο αρχαιολογικός χώρος το 2003 για την τοποθέτηση του στεγάστρου). Κι ενώ όλοι, περιμένοντας να ολοκληρωθεί και να γνωστοποιηθεί το πόρισμα αγγλικής εταιρείας ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων για τα αίτια της πτώσης και τις μελέτες για την αποκατάσταση της στατικής επάρκειας του στεγάστρου- που καθυστερεί και καθυστερεί – πέφτει η καμπάνα: το στέγαστρο ή τουλάχιστον η εσωστέγη του με εμβαδόν 14 στρέμματα, πρέπει να γίνει από την αρχή. «Ύστερα από δύο χρόνων επεξεργασία και μελέτη, αποδείχθηκε ότι είναι λάθος η στατική μελέτη και ότι για να υπάρξει στατική επάρκεια θα πρέπει όλο το στέγαστρο να ξηλωθεί και να γίνει από την αρχή», λέει στα «ΝΕΑ» ο πρόεδρος του Δ.Σ. της Αρχαιολογικής Εταιρείας, καθηγητής του Διοικητικού Δικαίου Επαμεινώνδας Σπηλιωτόπουλος. Η πρόταση και μελέτη της βρετανικής εταιρείας Οvearup θα περάσει από τον έλεγχο και δεύτερου ανώτατου εμπειρογνώμονα, της βρετανικής εταιρείας ΑΤΚΙΝS και πιθανόν και από τον έλεγχο του καθηγητή στο Πιρς Κόλετζ κ. Ανδράζη. (σ.σ. Προφανώς λάθος!: Imperial College, κ. Αμβράζη) «Η αρχιτεκτονική του στεγάστρου δεν θα μεταβληθεί πολύ. Αλλά για να είμαστε βέβαιοι ότι δεν θα υπάρξουν και άλλα προβλήματα σε άλλα σημεία του στεγάστρου στο μέλλον και δεν θα χαθούν ανθρώπινες ζωές, για να λάβουμε το “πιστοποιητικό στατικής επάρκειας” θα πρέπει το στέγαστρο να γίνει από την αρχή». Τριάντα τρία εκατομμύρια ευρώ στοίχισε η μελέτη κατασκευής του πρωτότυπου βιοκλιματικού στεγάστρου, που ανέλαβε κατ΄ αποκοπή η κατασκευαστική εταιρεία J & Ρ. Πριν καλά καλά ολοκληρωθούν οι εργασίες, που προέβλεπαν την κάλυψη της στέγης με σαντορινιό χώμα για λόγους αισθητικής αποκατάστασης του περιβάλλοντος αλλά και για λόγους φυσικής μόνωσης, ο αρχαιολογικός χώρος άνοιξε πρόωρα στο κοινό, με εντολή του τότε υφυπουργού Πολιτισμού κ. Πέτρου Τατούλη. Αυτό παρά την αντίθεση και τις αντιδράσεις των αρχαιολόγων και κυρίως του υπεύθυνου της Ανασκαφής κ. Χρίστου Ντούμα.
Η προσφυγή που έκανε στον εισαγγελέα μπήκε στο αρχείο, ο χώρος άνοιξε και όταν καταβράχηκε το χώμα της στέγης, με την υπερφόρτωση της επιχωμάτωσης και της ψευδοροφής έφθασε να είναι δυόμισι με τρεις φορές βαρύτερο και τμήμα του τόξου της κυψέλης αρ. 7 κατέρρευσε, αφού προηγουμένως είχε σπάσει μία από τις 55.000 χαλύβδινες ράβδους του στεγάστρου. Από τότε, ο κλειστός αρχαιολογικός χώρος του Ακρωτηρίου και το εργοτάξιο της μελέτηςκατασκευής βρίσκεται στα χέρια της κατασκευάστριας εταιρείας J & Ρ- που ανέθεσε στους Βρετανούς εμπειρογνώμονες τον έλεγχο των στατικών μελετών- ενώ η Αρχαιολογική Εταιρεία περιμένει να της δοθεί το «πιστοποιητικό στατικής επάρκειας» και να προχωρήσει η αποκατάσταση της βλάβης.

http://www.tanea.gr//Article.aspx?d=20070913&nid=5978061&sn=%CF%D1%C9%C6%CF%CD%D4%C5%D3&spid=221

Αποκατάσταση, χωρίς αλλαγές, στον αρχικό αρχιτεκτονικό σχεδιασμό τουΤης Γιωτας Συκκα
Σε τρεις μήνες αναμένεται να αρχίσει η αποκατάσταση και ενίσχυση του στεγάστρου στον αρχαιολογικό χώρο Ακρωτηρίου Σαντορίνης, μετά το θλιβερό ατύχημα του 2005. Σύμφωνα με τη μελέτη αποκατάστασης που έγινε από βρετανική εταιρεία για λογαριασμό της εργολήπτριας J&P (ολόκληρη θα δοθεί τον Οκτώβριο), θα αντικατασταθεί το χωροδικτύωμα (ένα σύνολο ράβδων και κόμβων) μεταξύ της οροφής και της ψευδοροφής. Εργασία που αναμένεται -αν δεν υπάρχουν εκπλήξεις- να ολοκληρωθεί στο τέλος του 2008 αρχές του 2009 όπου ελπίζεται να τελειώσουν και οι περιπέτειες του Ακρωτηρίου.
Πάντως, καμία αλλαγή δεν πρόκειται να γίνει και να επηρεάσει τη φιλοσοφία του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού. Διατηρείται το σχέδιο, η πλήρης βιοκλιματική λειτουργία και η εικόνα του στεγάστρου όπως το σχεδίασε και βραβεύτηκε γι’ αυτό ο αρχιτέκτονας Νίκος Φιντικάκης. Στην «Κ» δηλώνει ευχαριστημένος. «Θεωρώ ότι κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση. Δεν αλλάζει καθόλου ο βιοκλιματικός και αρχιτεκτονικός σχεδιασμός της μελέτης του», παρατηρεί δίνοντας τέλος σε παλιότερη φημολογία που ήθελε αλλαγές στα σχέδια.
Από την άλλη δίνει και τη σωστή εικόνα. «Προς Θεού δεν ξηλώνεται το στέγαστρο. Το αποκαθιστούν και το ενισχύουν. Καλά κάνουν διότι αυτό εξασφαλίζει τη στατική επάρκεια. Κάνουν δηλαδή μια στιβαρή επέμβαση, αφού έχουν την ευθύνη. Αυτό απαιτεί χρόνο. Ομως, όποιος καεί στο χυλό φυσάει και το γιαούρτι».

Επόμενο βήμα

Η μελέτη αποκατάστασης πριν υποβληθεί στην πολεοδομία θα πάρει την έγκριση ενός ακόμη ειδικού. «Θα ζητηθεί η σύμφωνη γνώμη του ακαδημαϊκού κ. Αμβράζη, καθηγητής επί χρόνια στο Imperial College London, ειδικός σε θέματα αντισεισμικής τεχνολογίας». Το μεγάλο πρόβλημα πάντως εξακολουθεί να είναι ο χρόνος. Το έργο είναι έτσι κι αλλιώς εκτός χρονοδιαγράμματος και οι χρόνοι του μετατίθενται διαρκώς. Η μελέτη αποκατάστασης για παράδειγμα επρόκειτο σύμφωνα με διαβεβαιώσεις της εργολήπτριας εταιρείας να δοθεί στο τέλος Ιουνίου αρχές Ιουλίου. Κάθε καινούργια κωλυσιεργία θα είναι εις βάρος του αρχαιολογικού χώρου και της λειτουργίας του. Το έργο η αλήθεια είναι ότι έχει κοστίσει πολλά και έχει μπλοκάρει και πολλά ερευνητικά προγράμματα που είχε εξασφαλίσει ο εδώ και 32 χρόνια ανασκαφέας του, Χρίστος Ντούμας.
Από την άλλη, δεν φαίνεται να προχώρησαν και τα σχέδια του υπουργείου Πολιτισμού που διερευνούσε τους τελευταίους μήνες τη δυνατότητα της μεταφοράς του έργου από τη δικαιοδοσία της Αρχαιολογικής Εταιρείας στο ΥΠΠΟ. Το επιτελείο του κ. Βουλγαράκη διαβεβαιώνει πως η σχετική τροπολογία είναι έτοιμη και πώς τα τελευταία γεγονότα και οι εκλογές καθυστέρησαν την ψήφισή της από τη Βουλή. Από την Α.Ε. ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν επιφυλάξεις: ότι κάτι τέτοιο θα περιέπλεκε τα πράγματα και θα απαιτούσε περισσότερα έξοδα.
Το ζήτημα είναι ότι το Ακρωτήρι, ένας χώρος παγκόσμιας ακτινοβολίας, τεράστιου αρχαιολογικού ενδιαφέροντος και τουριστικής εκμετάλλευσης, εξακολουθεί επί δύο χρόνια να είναι κλειστό. Ας ελπίσουμε να κινητοποιηθούν οι άμεσα εμπλεκόμενοι. Να δοθούν οι απαραίτητες εγκρίσεις, να προχωρήσει η εκτέλεση του έργου και να αποκατασταθεί ο χώρος που προβάλλει τον προϊστορικό οικισμό, ο οποίος καταστράφηκε τον 17ο αι. π.Χ. μετά την ηφαιστειακή έκρηξη που συγκλόνισε την αρχαία Θήρα. Και δεν είναι ακατόρθωτο, αν σκεφθεί κανείς ότι η κατασκευάστρια εταιρεία είναι μία από τις ηγετικές επιχειρήσεις του κλάδου.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_1_14/09/2007_241196