Skip to main content

Ιδανικό για ρύπανση το Αιγαίο Πέλαγος

ΗΜΕΡΗΣΙΑ 14/4/2007
Του Αλέξανδρου Κόντη
Τον κώδωνα του κινδύνου για το ενδεχόμενο οικολογικής καταστροφής στη θαλάσσια περιοχή του Αιγαίου κρούουν ακαδημαϊκοί και ειδικοί επιστήμονες σε διεθνές συνέδριο που διοργανώνεται στη Χίο την ερχόμενη εβδομάδα.
Σύμφωνα με δηλώσεις των διοργανωτών του συνεδρίου, τα ειδικά χαρακτηριστικά του Αιγαίου το καθιστούν μία από τις πιο επικίνδυνες θάλασσες στον κόσμο για το ενδεχόμενο ατυχήματος σε πετρελαιοφόρο πλοίο, ενώ, παράλληλα, τονίζεται ότι παρά το υψηλό ρίσκο που ενέχουν οι μεταφορές των πετρελαιοειδών στο ελληνικό πέλαγος δεν έχει ακόμα δημιουργηθεί ένα ισχυρό πλαίσιο για τη θωράκισή του σε περίπτωση διαρροής πετρελαίου.
Τα ήδη ισχύοντα δεδομένα, σε συνδυασμό με την έναρξη της λειτουργίας του αγωγού Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη, η οποία θα αυξήσει κατακόρυφα την κίνηση των πετρελαιοφόρων στο Αιγαίο, προκαλούν εύλογη ανησυχία, καθώς το ενδεχόμενο διαρροής μεγάλων ποσοτήτων πετρελαίου στην θάλασσα περιοχή θα είχε ανυπολόγιστες επιπτώσεις για το περιβάλλον και για την οικονομία της χώρας μας. «Τρία είναι τα χαρακτηριστικά που καθιστούν το Αιγαίο σε θάλασσα υψηλής επικινδυνότητας», δηλώνει ο καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου και διευθυντής του Ευρωπαϊκού Κέντρου Περιβαλλοντικής Έρευνας και Κατάρτισης, Γρηγόρης Τσάλτας. «Καταρχάς, η συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή έχει μία ιδιαίτερη γεωμορφολογία. Αναρίθμητες βραχονησίδες και ύφαλοι είναι διάσπαρτοι σε όλο το Αιγαίο, θέτοντας εμπόδια στις θαλάσσιες μεταφορές. Έπειτα, εξίσου ιδιαίτερες είναι και οι καιρικές συνθήκες, καθώς είναι γνωστό ότι στο Αιγαίο αναπτύσσονται συχνά θυελλώδεις άνεμοι που προκαλούν θαλασσοταραχή. Τέλος, κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει την υψηλή συχνότητα των θαλάσσιων δρομολογίων στο Αιγαίο, γεγονός που στατιστικά αυξάνει τον κίνδυνο των ατυχημάτων».
Πράγματι, όσον αφορά το ζήτημα των συχνότητας των δρομολογίων, η κίνηση των πετρελαιοφόρων πλοίων στα ελληνικά χωρικά ύδατα είναι ήδη αυξημένη, καθώς, σήμερα, μέσω των ελληνικών θαλασσών, διακινούνται σχεδόν 100 εκατομμύρια τόνοι πετρελαίου σε ετήσια βάση. Με την έναρξη της λειτουργίας του αγωγού Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη ο όγκος του μεταφερόμενου πετρελαίου πρόκειται να πολλαπλασιαστεί.
ΑτυχήματαΗ ποσότητα των πετρελαιοειδών που διακινείται κάθε χρόνο μέσω των θαλασσών ξεπερνά τους 20 δισ. τόνους. Από αυτά, σύμφωνα με στοιχεία διεθνών περιβαλλοντικών οργανώσεων, το ένα τοις χιλίοις καταλήγει στις θάλασσες. Στην Ελλάδα, τα τελευταία 30 χρόνια, με την εξαίρεση της έκρηξης στο τάνκερ Irenes Seranade στα ανοιχτά της Πύλου το 1980 (υπολογίζεται ότι πάνω από 40.000 τόνοι πετρελαίου χύθηκαν τότε στη θάλασσα), δεν έχει σημειωθεί κάποιο ατύχημα που να προκαλέσει πετρελαιοκηλίδα μεγάλης έκτασης. Ως εκ τούτου, η διαρροή που προκλήθηκε από το πρόσφατο ατύχημα στο κρουαζιερόπλοιο «Σι Ντάιαμοντ» κοντά στις ακτές της Σαντορίνης αποτελεί ήδη ένα από τα δέκα χειρότερα περιστατικά που έχουν σημειωθεί στις ελληνικές θάλασσες τις τελευταίες δεκαετίες. Εκτιμάται ότι το «Σι Ντάιαμοντ» μετέφερε γύρω στους 450 τόνους πετρελαίου.
Όπως τονίζει ο κ. Τσάλτας, η κηλίδα που δημιουργήθηκε από το ατύχημα στο κρουαζιερόπλοιο θα μπορούσε να είναι πολύ μεγαλύτερη. Ο περιορισμός της οφείλεται στην άμεση κινητοποίηση των Αρχών, όπως επίσης και στις ομαλές καιρικές συνθήκες, οι οποίες απέτρεψαν το ενδεχόμενο διασποράς του πετρελαίου στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή. Τι θα συνέβαινε, όμως, αν η διαρροή ήταν μεγαλύτερη και ποιες θα ήταν οι επιπτώσεις για το Αιγαίο;
«Πέραν από τις ευνόητες συνέπειες για την ελληνική οικονομία (πλήγμα στον τουρισμό), ένα μεγάλο ατύχημα θα είχε ως αποτέλεσμα να νεκρώσει η ευρύτερη θαλάσσια περιοχή. Το μαζούτ κατακάθεται στο βυθό της θάλασσας και τον καταστρέφει. Σε περίπτωση μεγάλης διαρροής, λοιπόν, θα είχαμε την καταστροφή τόσο του θαλάσσιου οικοσυστήματος μιας ευρύτερης περιοχής αλλά και των αρχαιοτήτων, οι οποίες είναι γνωστό ότι βρίσκονται στα βάθη του Αιγαίου», εξηγεί ο καθηγητής.
Ελλειψη μέτρωνΣτην εύλογη ερώτηση για το αν η Ελλάδα είναι κατάλληλα προετοιμασμένη ώστε να υποστηρίξει την ασφαλή μεταφορά των μεγάλων ποσοτήτων πετρελαίου, όταν αρχίσει να λειτουργεί ο αγωγός Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη, ο κ. Τσάλτας είναι κατηγορηματικός. «Με τη λειτουργία του αγωγού, η Ευρώπη θα προμηθεύεται όλο το πετρέλαιο που παράγεται στην Κασπία μέσω της Ελλάδας. Τα μέτρα που ισχύουν σήμερα για την αποφυγή ατυχημάτων είναι σίγουρα ελλιπή και δεν θωρακίζουν το Αιγαίο. Υπάρχει μεγάλη ανάγκη για τη δημιουργία ενός νέου ισχυρού πλαισίου που θα ανταποκρίνεται στην αύξηση της κίνησης».
Προτάσεις για την ενίσχυση της ασφάλειας στη διακίνηση των πετρελαιοειδών στο Αιγαίο, αλλά και άλλα θέματα που αφορούν στις θαλάσσιες μεταφορές θα συζητηθούν στο διεθνές συνέδριο «Περιβάλλον και Θαλάσσιες Μεταφορές» που διοργανώνεται στη Χίο, στις 19 με 22 του μηνός, υπό την αιγίδα τεσσάρων ελληνικών πανεπιστημίων (Δημοκρίτειο, Πειραιώς, Πάντειο, Αιγαίου).
Οι μεγαλύτερες πετρελαιοκηλίδες στην Ελλάδα τα τελευταία 30 χρόνια
23-2-1980Έκρηξη στο τάνκερ Irenes Serenade. Τουλάχιστον 40.000 τόνοι πετρελαίου χύνονται στο Αιγαίο.
2-3-1979Περίπου 12.000 τόνοι διαρρέουν στους Καλούς Λιμένες της Κρήτης από το πετρελαιοφόρο «Μεσσηνιακή Φροντίς».
4-5-1992Πάνω από 1.700 τόνοι πετρελαίου από το «Geori Chernomorya» μαυρίζουν το κεντρικό Αιγαίο.
21-10-1988Τα επιβατηγά «Jupiter» και «Αdige» συγκρούονται έξω από τον Πειραιά. Η διαρροή υπολογίζεται στους 500 με 1.000 τόνους.
9-10-1993
Περίπου 800 τόνοι πετρελαίου χύνονται στα ανοικτά της Πύλου από το τάνκερ «Ιliad».
4-4-1987Το «Rabigh Bay ΙΙΙ» μολύνει με περίπου 750 τόνους πετρελαίου τη θαλάσσια περιοχή του Ασπρόπυργου.
1-10-1994
Το πλοίο «La Guarda» απελευθερώνει 400 με 800 τόνους πετρελαίου στον Κόλπο της Ελευσίνας.
5-4-2007Το κρουαζιερόπλοιο «Σι Ντάιαμοντ» βυθίζεται στις ακτές τις Σαντορίνης. Υπολογίζεται ότι μετέφερε 450 τόνους πετρελαίου.
1-9-2000Περί τους 300 τόνους πετρελαίου χύνονται στον Ν. Ευβοϊκό μετά από έκρηξη στο «Εurobulker Χ».
8-8-1996Σημειώνεται διαρροή 300 με 500 τόνων πετρελαίου από το «Κriti Sea» στους Αγίους Θεοδώρους Κορινθίας.

Υδάτινη Χωματερή ο Θερμαϊκός

Της ΝΤΙΝΑΣ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ (φωτο: a.sextos)
Μεγαλύτερη χημική ρύπανση κι από τον κόλπο του Σουέζ παρουσιάζει ο Θερμαϊκός! Οχι, δεν πρόκειται για «ιαχή» κινδυνολογίας, αλλά για τα αποτελέσματα της τελευταίας έρευνας στο εργαστήριο Ελέγχου Ρύπανσης Περιβάλλοντος του τμήματος Χημείας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο.
Μιας έρευνας που αποδεικνύει ότι για δεκαετίες ο Θερμαϊκός κόλπος υπήρξε η «υδάτινη χωματερή» για τις βιομηχανίες της περιοχής.
Χαλκός, ψευδάργυρος, μόλυβδος και χρώμιο είναι οι τέσσερις τοξικές ουσίες που ανήκουν στην κατηγορία των βαρέων μετάλλων, και στις οποίες επικεντρώθηκε η έρευνα του διευθυντή του πανεπιστημιακού εργαστηρίου, Κ. Φυτιάνου και του επιστημονικού συνεργάτη του Χριστ. Χριστοφορίδη.
Ως πλέον τοξικές θεωρούνται ο χαλκός και ο ψευδάργυρος που δυστυχώς παρουσιάζουν τις πιο υψηλές συγκεντρώσεις στις παραλιακές περιοχές.
Οι ερευνητές συνέλεξαν από τον όρμο και τον κόλπο της Θεσσαλονίκης δείγματα ιζημάτων, τα οποία αποτελούν τις δεξαμενές αποθήκευσης των ρυπογόνων αυτών ουσιών.

Περιοχές με χημική ρύπανση
Ο κ. Φυτιάνος εξηγεί ότι τα απόβλητα: «Προέρχονται από μεταλλουργικές βιομηχανίες (χυτήρια, παρασκευή κραμάτων, επιμεταλλωτήρια), βιομηχανίες παραγωγής τσιμέντου, βυρσοδεψεία, γεωργικά εκπλύματα αλλά κι από τη διάβρωση μπαταριών και ηλεκτρονικών κυκλωμάτων. Οι συγκεντρώσεις χαλκού προέρχονται κι από τις τοξικές βαφές που χρησιμοποιούνται στα ύφαλα των πλοίων για να μην αναπτύσσονται υδρόβιοι οργανισμοί».
Για την εξαγωγή συμπερασμάτων χρησιμοποιήθηκε ένας δείκτης που κατατάσσει τις περιοχές από καθόλου έως και υπερβολικά επιβαρημένες, με βάση τη φυσιολογική συγκέντρωση των μετάλλων αυτών στη φύση.
Ιδού, λοιπόν, πώς διαμορφώνεται ο χάρτης της χημικής ρύπανσης:
• Θαλάσσια περιοχή Καλοχωρίου, μαζί με αυτήν του λιμανιού.
• Χαρακτηρίζεται πάρα πολύ επιβαρημένη από ψευδάργυρο καθώς απομακρυνόμαστε από την ακτή και υπερβολικά μολυσμένη από την ίδια ουσία στα παραλιακά δείγματα. Οι σχετικές τιμές κυμαίνονται από 0,126 έως 3,576 μιλιγκράμ ανά γραμμάριο (mg/g).
• Με τις συγκεντρώσεις χαλκού να κινούνται μεταξύ 0,085-4,6mg/g, η περιοχή θεωρείται πολύ επιβαρημένη και από το συγκεκριμένο ρύπο.
• Ανησυχητική επίσης θεωρείται από τους επιστήμονες ειδικά γι’ αυτή την περιοχή η σταδιακή αύξηση του χρωμίου από την ακτή του Καλοχωρίου προς το εσωτερικού του Θερμαϊκού Κόλπου: «Αποτελεί δείγμα της παρατεταμένης και συνεχούς ρύπανσης του όρμου από τις δραστηριότητες των βυρσοδεψείων, αφού βασικό συστατικό της παραγωγικής διαδικασίας είναι τα διαλύματα χρωμικών».
• Ενθαρρυντικό είναι ότι η περιοχή είναι σχεδόν καθαρή από μόλυβδο.
• Λευκός Πύργος (εκεί που κατέληγαν τα οικιακά απόβλητα)-Νέα Παραλία. Οι μετρήσεις τις κατατάσσουν στις πολύ έως πάρα πολύ επιβαρημένες περιοχές σε ψευδάργυρο (0,358-2,954) αλλά και σε χαλκό (0,068-3,428 mg/g), καθώς απομακρυνόμαστε από την ακτή. Ο μόλυβδος είναι κι εδώ σε χαμηλά επίπεδα (0,056,-0,164 mg/g).
• Πλαζ Αρετσούς. Παραλιακά, χαλκός και ψευδάργυρος παρουσιάζουν και πάλι πολύ υψηλές συγκεντρώσεις (3,658 και 2,664 mg/g αντίστοιχα).
Αντίθετα, ανοιχτά της πλαζ οι τιμές των δύο μετάλλων είναι κατά πολύ μικρότερες (0,087 και 0,092 mg/g). Τέλος από μέτρια έως ανύπαρκτη προσμετράται και στην Αρετσού η ρύπανση από μόλυβδο (0,145 και 0,02 mg/g).
• Περιοχή αεροδρομίου. Κι εδώ η εικόνα είναι η ίδια, με τις συγκεντρώσεις ψευδάργυρου και χαλκού στα παράλια να βρίσκονται στα ύψη, (4,347 και 5,358 mg/g για το αεροδρόμιο), ενώ μειωμένη παρουσιάζεται η ρύπανση όσο προχωρούμε στο εσωτερικό του κόλπου (0,087 και 0,077 mg/g).
• Παραλίες Αγγελοχωρίου και Νέας Μηχανιώνας. Στο κόκκινο κι εδώ οι δύο πιο τοξικοί ρύποι: Μετρήθηκαν 4,584 έως 5,566 mg/g ψευδάργυρου και 5.863 έως 7,725 mg/g χαλκού.
• Τέλος, υπερβολικά μολυσμένη από ψευδάργυρο και χαλκό χαρακτηρίζεται και η ακτογραμμή στις εκβολές του Αλιάκμονα. Η διακύμανση των σχετικών τιμών παρουσιάζεται ως εξής: Ψευδάργυρος 0,929 με 2,708 mg/g και χαλκός 1,013 έως 3,543 mg/g.
Οι συγκεντρώσεις των ανθρωπογενών βαρέων μετάλλων στον Θερμαϊκό Κόλπο εξακολουθούν να είναι υψηλές. Σε επίπεδα μάλιστα ίδια και μεγαλύτερα, με πιο κλειστούς κόλπους από το Θερμαϊκό και με περισσότερες πηγές ρύπανσης, όπως ο κόλπος του Σουέζ και ο πιο επιβαρημένος στην Ερυθρά Θάλασσα. Αλλά κι από άλλα μεγάλα λιμάνια, με περισσότερο ρυπογόνες δραστηριότητες όπως το Elisabeth και το East London στον Ινδικό Ωκεανό, το Guanabara στη Βραζιλία, το Mai Ρο στο Χονγκ Κονγκ και το Mazlatan στο Μεξικό.
«Από αυτά τα στοιχεία συμπεραίνουμε ότι κάποιες από τις λιγοστές βιομηχανικές εγκαταστάσεις που παρέμειναν στη Θεσσαλονίκη επεξεργάζονται ελλιπώς τα απόβλητά τους», τονίζει ο Χρ. Χριστοφορίδης.
Παρενέργειες στον άνθρωπο
Το θέμα της τοξικής ρύπανσης είναι ιδιατέρως σοβαρό όχι μόνο γιατί υποβαθμίζονται περιβαλλοντικά τα νερά του κόλπου, αλλά γιατί ειδικά τα βαρέα μέταλλα είναι δυνατόν να περάσουν και στον ανθρώπινο οργανισμό:
«Αυτά και οι ενώσεις τους δεν αποικοδομούνται με φυσικές διεργασίες στο νερό. Ετσι παραμένουν στο περιβάλλον για μεγάλο χρονικό διάστημα. Τελικά, ένα μέρος αυτών καταλήγει ύστερα από συμμετοχή σε βιοχημικούς κύκλους μέχρι τον άνθρωπο, στον οποίο προκαλεί χρόνιες ή οξείες τοξικολογικές δράσεις», θα μας εξηγήσει ο διευθυντής του εργαστηρίου.
• Η ερευνητική ομάδα τονίζει ότι η κατάσταση βελτιώθηκε με την κατασκευή και την πλήρη λειτουργία της μονάδας βιολογικού καθαρισμού και την απομάκρυνση των βυρσοδεψείων.
• Εντούτοις, όμως, διευκρινίζει ότι για να επανακάμψει το ευαίσθητο αυτό οικοσύστημα, πρέπει να υπάρξει άμεση διακοπή της απόρριψης μη επεξεργασμένων βιομηχανικών ή οικιστικών αποβλήτων σε όλες τις περιοχές γύρω από το Θερμαϊκό, με στόχο τη μακροχρόνια μείωση των επιπέδων τοξικών ουσιών όπως είναι τα μέταλλα.
http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,dt=11.03.2007,id=19861284

Πεπαλαιωμένος ο αντιπλημμυρικός σχεδιασμός της Αθήνας μετά τις ραγδαίες κλιματικές αλλαγές

Της Λινας Γιανναρου
Η ξηρασία καταστρέφει τις καλλιέργειες, η βροχή πλημμυρίζει τις πόλεις -για τη χώρα μας τα καιρικά φαινόμενα είναι μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα (στην κυριολεξία). Μετά σχεδόν τρίμηνη ανομβρία, το Σαββατοκύριακο ήταν βροχερό. Πενήντα χιλιοστά μετρήθηκαν σε σταθμό του Διονύσου (περίπου όσα πέφτουν κατά μέσο όρο ολόκληρο τον μήνα). Κατά πόσο όμως εμπλουτίστηκε ο υδροφόρος ορίζοντας της Αττικής είναι ένα άλλο ζήτημα. Η (τουλάχιστον) απερίσκεπτη πρακτική της αντικατάστασης του χώματος με τσιμέντο, της εξαφάνισης με τη μέθοδο της… καύσης των περιαστικών δασών και του μπαζώματος των ρεμάτων, αφαίρεσε τη δυνατότητα απορρόφησης του νερού, δημιουργώντας για άλλη μια φορά τα γνωστά προβλήματα στους δρόμους κι επαναφέροντας στο προσκήνιο το ζήτημα της ελλιπούς αντιπλημμυρικής θωράκισης της πρωτεύουσας.
Δεδομένης της παρατηρούμενης αστάθειας του κλίματος και τις κλιμακούμενης έντασης των καιρικών φαινομένων, δεν είναι δυνατόν για μια πόλη να αποφύγει εντελώς τα πλημμυρικά φαινόμενα. «Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να προσπαθούμε, με τις κατάλληλες παρεμβάσεις, να μειώσουμε την πιθανότητα πλημμυρών», τονίζει στην «Κ» ο καθηγητής του ΕΜΠ, διευθυντής του Εργαστηρίου Εγγειοβελτιωτικών Εργων και Διαχείρισης Υδάτινων Πόρων κ. Γ. Τσακίρης. Σύμφωνα με τον ίδιο, στην Ελλάδα μάλλον συμβαίνει το αντίθετο. «Με την επέλαση της πόλης εις βάρος της αγροτικής γης, έχουμε δημιουργήσει τεράστιες, αδιαπέραστες για το νερό εκτάσεις. Ετσι, για το ίδιο ύψος βροχής, απορρέουν μεγαλύτεροι όγκοι νερού. Είναι χαρακτηριστικό ότι όταν μια δασική έκταση γίνει… πάρκινγκ, καλυφθεί δηλαδή με τσιμέντο, ο όγκος απορροής 15πλασιάζεται». Τα πιο πολλά ρέματα του Λεκανοπεδίου είναι κλειστά, ενώ τα ανοιχτά ρέματα, σύμφωνα με μελέτη του Εργαστηρίου Εγγειοβελτιωτικών Εργων και Διαχείρισης Υδατικών Πόρων του ΕΜΠ, έχουν μειωθεί από 1.280 χλμ. το 1945 σε 434 χλμ. σήμερα (μείωση κατά 66,4%). «Η κατάσταση είναι τραγική. Εκτός από τα ρέματα που έχουν μπαζωθεί, δημιουργώντας πλημμύρες, επικίνδυνα είναι και τα περισσότερα από τα ανοιχτά ρέματα ιδιαίτερα της Αν. Αττικής (σ.σ. διαθέτει το 70% των ρεμάτων του νομού)», επισημαίνει ο κ. Τσακίρης. «Εχουν υποστεί τόσες παρεμβάσεις που δεν μπορούν να επιτελέσουν το έργο τους. Στο ρέμα της Ραφήνας π.χ. ποτέ δεν έγινε προσπάθεια διευθέτησής του, ώστε να δέχεται τα νερά από την Πεντέλη. Σε ορισμένα σημεία, μάλιστα, δεν έχει καν διατομή, διαχέεται στα χωράφια! Στον τομέα των ρεμάτων, έχουμε να κάνουμε με κανονικό τραγέλαφο».
Ενδεικτική των πιέσεων για δόμηση στις παραρεμάτιες περιοχές είναι ότι (σύμφωνα με άλλη έρευνα του ΕΜΠ) σε δύο από τις μεγαλύτερες σε έκταση λεκάνες απορροής της Αν. Αττικής, του ρέματος Ραφήνας και του ρέματος Ραπεντώσας, η δασική βλάστηση μειώθηκε από το 40% και 60% το Ά95, στο 4% και 10%, αντίστοιχα σήμερα. Δεδομένων όλων αυτών, θα περίμενε κανείς ότι τουλάχιστον τα έργα της αντιπλημμυρικής προστασίας θα εκτελούνταν βάσει των τελευταίων επιστημονικών δεδομένων για τις κλιματικές συνθήκες. Κι όμως, ακόμα και πρόσφατα αντιπλημμυρικά έργα σχεδιάστηκαν με «περίοδο επαναφοράς 20ετίας», δηλαδή έτσι ώστε να «αντέχουν» καιρικά φαινόμενα που εμφανίζονται μία φορά στα 20 χρόνια. «Ο σχεδιασμός αυτός δεν επαρκεί. Τα νέα έργα πρέπει να σχεδιάζονται με περίοδο επαναφοράς 50ετίας, καθώς δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ζούμε σε μια εποχή αστάθειας του κλίματος. Δυστυχώς, πολύ συχνά δεν τηρείται αυτό», υπογραμμίζει ο κ. Τσακίρης. «Οι υπεύθυνοι διαμαρτύρονται για το υψηλό κόστος των έργων που απαιτούνται στα ρέματα. Θα μπορούσαν όμως να ιεραρχήσουν τις εργασίες βάσει της επικινδυνότητας του κάθε ρέματος». Εξαιτίας των παραπάνω, πολλές περιοχές της Αττικής θεωρούνται από τους ειδικούς «ευάλωτες» σε πλημμύρες. Το ΤΕΕ έχει χαρακτηρίσει περιοχές «αυξημένου κινδύνου» τη Νίκαια, το Μοσχάτο, την Ηλιούπολη, του Ρέντη, το Χαλάνδρι, την Αγία Παρασκευή, τη Γλυφάδα, το Νέο Φάληρο, το Παλαιό Φάληρο (στο ρέμα Πικροδάφνης), τον Αγιο Δημήτριο, τη Δάφνη, τον Αλιμο, τον Μαραθώνα, τη Νέα Μάκρη, τη Ραφήνα, την Παλλήνη, το Μαρκόπουλο κ.ά.
Εισαγγελική έρευνα για τον Κηφισό μετά δημοσίευμα της «Κ»
Προκαταρκτική έρευνα για τη συνεχιζόμενη υποβάθμιση του Κηφισού, τη ρύπανση και τις δεκάδες αυθαιρεσίες που συντελούνται σε βάρος του φυσικού τοπίου, διέταξε ο εισαγγελέας Πρωτοδικών Αθηνών κ. Π. Πούλιος, με αφορμή το προχθεσινό δημοσίευμα της «Κ». Η Εισαγγελία Αθηνών ερευνά και άλλες, σχετικές με τον Κηφισό υποθέσεις, ανάμεσα στις οποίες συμπεριλαμβάνεται και μια σοβαρή καταγγελία περιβαλλοντικών οργανώσεων, σύμφωνα με την οποία γίνεται παράνομη απόρριψη μη επεξεργασμένων βιομηχανικών, ακόμη και τοξικών αποβλήτων στη μονάδα Βιολογικού Καθαρισμού της Μεταμόρφωσης. Τα τελευταία χρόνια ο «Φορέας Διαχείρισης και Ανάπλασης Κηφισού» έχει καταγράψει περισσότερες από 500 περιπτώσεις που αφορούν παράνομες βιοτεχνικές ή βιομηχανικές εγκαταστάσεις, απόρριψη αποβλήτων, κτίσματα και μπαζώματα παραχειμάρρων σΆ όλο το μήκος της προστατευόμενης περιοχής, ωστόσο, επί της ουσίας ελάχιστα έγιναν για την τιμωρία των υπευθύνων και την προστασία του περιβάλλοντος. Αντιθέτως, ο Κηφισός εξακολουθεί να κακοποιείται βάναυσα και χιλιάδες Αθηναίοι που κατοικούν πέριξ αυτού, κλείνουν κυριολεκτικά τη μύτη τους από τη δυσοσμία.
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_49056_13/02/2007_215791

Ψηφίστηκε από τη Βουλή η σύμβαση για την υποθαλάσσια σήραγγα Θεσσαλονίκης

Ψηφίστηκε από την Ολομέλεια της Βουλής η σύμβαση για την υποθαλάσσια αρτηρία της Θεσσαλονίκης. Υπέρ ψήφισαν οι βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, ενώ την καταψήφισαν το ΚΚΕ και ο ΣΥΝ, καθώς και ο τέως πρόεδρος της Βουλής Απόστολος Κακλαμάνης. Ο κ. Κακλαμάνης δήλωσε ότι καταψηφίζει τη συγκεκριμένη σύμβαση όπως θα καταψηφίζει και κάθε άλλη σύμβαση, «που η κυβέρνηση δεν θα δίνει επαρκείς εξηγήσεις και θα αναλαμβάνει συγκεκριμένες δεσμεύσεις». Eπιμέρους ενστάσεις για ορισμένους όρους της σύμβασης, κυρίως για τις ζώνες επιρροής και προνομίων, διατύπωσαν βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που εκλέγονται στη βόρειο Ελλάδα, όπως ο Χάρης Καστανίδης, ο Γιάννης Μαγκριώτης, η Χρύσα Αράπογλου, ο Παναγιώτης Σγουρίδης και ο Ακης Τσοχατζόπουλος.
Ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ Γιώργος Σουφλιάς έκανε λόγο για ένα επενδυτικό, κομβικό συγκοινωνιακό έργο, κατεξοχήν περιβαλλοντικό, που θα απομακρύνει από το κέντρο της Θεσσαλονίκης, πάνω από 80 χιλιάδες αυτοκίνητα. Απαντώντας στις επιφυλάξεις των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ για τις ζώνες προνομίων και επιρροής και στους ισχυρισμούς τους ότι καθιστούν όμηρο τη Θεσσαλονίκη και δεν επιτρέπουν να γίνουν, αν χρειαστεί, αναγκαία οδικά έργα, δήλωσε κατηγορηματικά ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει.
Νωρίτερα οι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος και Γιώργος Φλωρίδης είχαν ζητήσει να υπάρξει δεσμευτική πολιτική και νομική δήλωση του υπουργού ΠΕΧΩΔΕ, ότι με την σύμβαση για την υποθαλάσσια σήραγγα δεν απαγορεύεται να γίνουν οδικά έργα στο μέλλον που θα βοηθήσουν στη καλύτερη λειτουργικότητα της πόλης. Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δήλωσαν ικανοποιημένοι από τη δήλωση του κ Σουφλιά και υπερψήφισαν την σύμβαση. Αναφορικά με το θέμα των ηλεκτρονικών διοδίων, που επίσης όλοι οι βουλευτές της αντιπολίτευσης εξέφρασαν επιφυλάξεις, ο κ. Σουφλιάς διαβεβαίωσε ότι ο παραχωρισιούχος συμφώνησε να είναι ελεύθερης ροής για να μην δημιουργείται κυκλοφοριακό πρόβλημα.
Ο εισηγητής του ΚΚΕ Γιώργος Χουρμουζιάδης εξέφρασε την αντίθεση του κόμματος του στη σύμβαση, τονίζοντας ότι «η ένσταση μας είναι πολιτική και δεν οφείλεται σε ιδεολογική αγκύλωση. Είμαστε κατά των συμπράξεων δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου γιατί εμπεριέχουν αποικιοκρατικές αντιλήψεις, όπως συμβαίνει και με αυτή την σύμβαση με τις ζώνες προνομίων και επιρροής».
Στο ίδιο μήκος κύματος ήταν και η τοποθέτηση της εισηγήτριας του ΣΥΝ Ασημίνας Ξηροτύρη: «Το έργο της υποθαλάσσιας σήραγγας δεν εντάσσεται σε ένα ολοκληρωμένο, ρυθμιστικό, πολεοδομικό και περιβαλλοντικό σχέδιο ενώ καθιστά όμηρο τη Θεσσαλονίκη με τις ζώνες επιρροής και προνομίων που επιβάλλονται στους όρους της σύμβασης».

news.in.gr, με πληροφορίες από ΑΠ

Κυρώθηκε από τη Βουλή η σύμβαση για την υποθαλάσσια σήραγγα Θεσσαλονίκης

Ολοκληρώθηκε στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής η συζήτηση και ψήφιση κατά πλειοψηφία της κύρωσης της σύμβασης για την υποθαλάσσια σήραγγα Θεσσαλονίκης. Προηγήθηκαν οι ακροάσεις αρμόδιων φορέων που είχαν προσέλθει να καταθέσουν τις απόψεις τους.
Είχαν προηγηθεί οι ακροάσεις αρμόδιων φορέων της Θεσσαλονίκης που είχαν προσέλθει να καταθέσουν τις απόψεις τους. Ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Βασίλης Παπαγεωργόπουλος έκανε λόγο για έργο πνοής. Ωστόσο, νομάρχης Παναγιώτης Ψωμιάδης που κλήθηκε στην Επιτροπή, έστειλε επιστολή με την οποία γνωστοποίησε ότι είναι κατά της συγκεκριμένης υποθαλάσσιας αρτηρίας.
«Προσωπικά, ως νομάρχης, δεν έχω λάβει μέχρι σήμερα κανένα συγκεκριμένο σχέδιο για το έργο. Η θέση μου είναι ξεκάθαρη και σταθερή εδώ και χρόνια είμαι υπέρ του έργου της υποθαλάσσιας αρτηρίας, αλλά δεν μπορώ παρά να είμαι κατά της συγκεκριμένης. Δυστυχώς, δεν έχω πειστεί για τη σκοπιμότητα και των ωφελιμότητα του έργου όπως παρουσιάστηκε στους φορείς της Θεσσαλονίκης.»
Κατά του έργου και η εκπρόσωπος της Κίνησης Πολιτών Βιβιάνα Μεταλληνού, που υποστήριξε ότι δεν έγιναν επαρκείς περιβαλλοντικές μελέτες και ότι θα επιβαρυνθεί επικίνδυνα η ατμοσφαιρική ρύπανση στην συμπρωτεύουσα. Ο πρόεδρος του ΤΕΕ Κεντρικής Μακεδονίας Θανάσης Τσακόπουλος τόνισε την ανάγκη επιπρόσθετων βελτιωτικών ρυθμίσεων και πρότεινε την εφαρμογή της υλοποίησης της σύμβασης να αναλάβει το δημόσιο, για τη συστηματική και αξιόπιστη παρακολούθηση του έργου. O εμπειρογνώμονας και μελετητής του έργου κατασκευής Γιάννης Χατζόπουλος, αναφέρθηκε στα οφέλη που θα έχει η Θεσσαλονίκη, τόσο σε ό,τι αφορά την λύση στο κυκλοφοριακό πρόβλημα, όσο και στη μείωση της ρύπανσης του περιβάλλοντος.

Ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ Γιώργος Σουφλιάς επανέλαβε ότι πρόκειται για ένα έργο απαραίτητο για τη Θεσσαλονίκη, που θα βοηθήσει στο κυκλοφοριακό και στο περιβαλλοντικό πρόβλημα της πόλης. Ο ίδιος εμφανίστηκε καθησυχαστικός σε ό,τι αφορά τις ενστάσεις που εκφράστηκαν από βουλευτές της αντιπολίτευσης, σχετικά με τη παραχώρηση προνομίων και τις απαγορεύσεις που υπάρχουν σχετικά με την κατασκευή ορισμένων έργων, όπως η επέκταση του Μετρό προς το αεροδρόμιο και η ζεύξη του Θερμαϊκού. Τέλος, έντονος προβληματισμός υπήρξε από πολλούς βουλευτές, για τον τρόπο πληρωμής των διοδίων από τους κατόχους των αυτοκινήτων.

news.in.gr, με πληροφορίες από ΑΠΕ