Skip to main content

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ-ΥΠΠΟ-Αρχαιολογικό έργο – κατασκευή του ΜΕΤΡΟ Θεσσαλονίκης

Posted by MetroThessalonikis.tripod.com
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ 11.09.08
Η ΙΣΤ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων δραστηριοποιείται με το αρχαιολογικό έργο στο χώρο επέμβασης για την κατασκευή του ΜΕΤΡΟ Θεσσαλονίκης σε τέσσερις τομείς: στους σταθμούς «Νέος Σιδηροδρομικός Σταθμός», «Σιντριβάνι», «Πανεπιστήμιο» και «Ευκλείδης», καθώς και στο χώρο της Διασταύρωσης των Τροχιογραμμών του σταθμού «Σιντριβάνι», στα νότια της κεντρικής Βιβλιοθήκης του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Κατά τη διάρκεια των ανασκαφών στις παραπάνω περιοχές ήλθαν στο φώς συνολικά 1414 τάφοι του δυτικού και ανατολικού νεκροταφείου της πόλης της Θεσσαλονίκης, κτερισμένοι σε ποσοστό 21,3%, καθώς και αρχιτεκτονικά κατάλοιπα (τοίχοι, αγωγοί, δάπεδα, κλίβανοι). Τα μέχρι τώρα ανασκαφικά ευρήματα επιβεβαιώνουν τα τοπογραφικά δεδομένα της αρχαίας Θεσσαλονίκης στις περιοχές αυτές, που είναι γνωστά από τις παλιότερες ανασκαφικές έρευνες της Εφορείας και τις ενδείξεις των πρόδρομων εργασιών για την κατασκευή του ΜΕΤΡΟ .
Σταθμός «Νέος Σιδηροδρομικός Σταθμός»
Οι ανασκαφικές εργασίες διεξήχθηκαν στο ανατολικό τμήμα των ορίων του σταθμού σε έκταση 1.350τ.μ. και συγκεκριμένα στο «φρέαρ εισόδου ΤΒΜ (μετροπόντικα)». Οι εργασίες ξεκίνησαν το Σεπτέμβριο του 2007 και ολοκληρώθηκαν τον Φεβρουάριο του 2008, οπότε αποδόθηκε ο χώρος για τις εργασίες κατασκευής του ΜΕΤΡΟ.
Συνολικά ερευνήθηκαν ενενήντα τέσσερις τάφοι, τους οποίους οριοθετούν από τα βόρεια τέσσερις διαφορετικοί περίβολοι με προσανατολισμό ΒΔ→ΝΑ, που ήλθαν στο φως σε βάθος 3,00 μ. από την επιφάνεια του εδάφους και μέχρι τα 5,50 μ. (εικ.1). Το τμήμα αυτό του νεκροταφείου είναι πλούσιο σε τυπολογία τάφων (ταφικά μνημεία, καλυβίτες, κιβωτιόσχημοι, λακκοειδείς, κεραμοσκεπείς, εγχυτρισμοί και βωμοειδείς κατασκευές από αργούς λίθους που σηματοδοτούν τάφους), που περιείχαν κυρίως ενταφιασμούς και μικρό αριθμό καύσεων και ανακομιδών. Πενήντα οκτώ ήταν κτερισμένοι με πήλινα και γυάλινα αγγεία, χάλκινα νομίσματα, χρυσά και χάλκινα κοσμήματα, χρυσές δανάκες, οστέινα και μεταλλικά αντικείμενα.
Το τμήμα αυτό του δυτικού νεκροταφείου καλύπτει χρονολογικά μια μακρά περίοδο από την ελληνιστική εποχή έως τους ύστερους ρωμαϊκούς χρόνους.
Στις 2 Ιουνίου 2008, ξεκίνησε η αρχαιολογική έρευνα στην περιοχή του Επίσταθμου, στο δυτικό τμήμα του σταθμού, σε έκταση 2.500τ.μ. (εικ.2). Μέχρι τώρα, σε βάθος 2,00 – 2,80μ. από την επιφάνεια του εδάφους, έχουν εντοπιστεί τέσσερις κλίβανοι και ένας χώρος απόρριψης εργαστηριακού υλικού (θραύσματα κεράμων, εκκαμινεύματα, πηλόμαζες). Τα ευρήματα αποτελούν τμήματα εργαστηρίων, μέρος των οποίων είχαν ανασκαφεί και παλιότερα στην ευρύτερη περιοχή. Η περιοχή αυτή, έξω από τα δυτικά τείχη της πόλης, είναι γνωστή και με την ονομασία «Κεραμήσιος Κάμπος».
Σταθμός «Σιντριβάνι»
Η ανασκαφική έρευνα διεξήχθηκε σε τρία μέτωπα, στο χώρο του ανατολικού νεκροταφείου της αρχαίας πόλης. Οι αποκαλυφθέντες τάφοι χρονολογούνται από την ελληνιστική εποχή έως και τα υστερορωμαϊκά χρόνια.
Α. Μετατόπιση δικτύων κοινής ωφέλειας έξω από τα όρια του σταθμού (εικ.3).
Κατά τη διάρκεια των εργασιών ερευνήθηκαν 109 τάφοι, ποικίλης τυπολογίας (καλυβίτες, κεραμοσκεπείς, λακκοειδείς χωρίς κάλυψη, εγχυτρισμοί, λιθόκτιστοι ή πλινθόκτιστοι κιβωτιόσχημοι, βωμοειδείς κατασκευές, που σηματοδοτούσαν απλούς λάκκους ή ορθογώνιες θήκες, συστάδα από πέντε καμαροσκεπείς θαλάμους). Επικρατέστερος τρόπος ταφής είναι ο ενταφιασμός, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις σημειώνονται πολλαπλοί ενταφιασμοί, ανακομιδές και καύσεις. Σαράντα πέντε ταφές βρέθηκαν κτερισμένες με χάλκινα νομίσματα, χρυσές δανάκες, πήλινα ειδώλια, οστέινες περόνες και εγχειρίδια, αγγεία πήλινα και γυάλινα, χρυσά και χάλκινα κοσμήματα. Επίσης, εντοπίσθηκαν αποσπασματικά σωζόμενα τμήματα τοίχων και αγωγών ύδατος.
Β. Κατασκευή περιμετρικών τοίχων του σταθμού
Η ανασκαφή στο χώρο των περιμετρικών τοίχων του σταθμού μπροστά από το «Άσυλο του Παιδιού» έφερε στο φως αρχαιότητες από το βάθος των 0,40μ. από την επιφάνεια του εδάφους. Ερευνήθηκαν 178 τάφοι, με πλούσια τυπολογία (καλυβίτες, κεραμοσκεπείς, λακκοειδείς, εγχυτρισμοί, καμαροσκεπείς, λιθόκτιστες βωμοειδείς κατασκευές, κιβωτιόσχημοι). Μεταξύ αυτών αποκαλύφτηκαν έξι μαρμάρινες, μονολιθικές, μικρού μεγέθους σαρκοφάγοι-οστεοθήκες της ρωμαϊκής εποχής (εικ.4). Επικρατέστερος τρόπος ταφής είναι ο ενταφιασμός, ενώ καταγράφηκαν περιπτώσεις διπλών και πολλαπλών ταφών, ανακομιδών και καύσεων. Κτερισμένες ήταν 70 ταφές με τα προσωπικά αντικείμενα του νεκρού (πήλινα και γυάλινα αγγεία, χάλκινα νομίσματα, χρυσά, ασημένια και χάλκινα κοσμήματα, πήλινα ειδώλια). Εκτός από τους τάφους ήλθαν στο φως τμήμα κτίσματος με ψηφιδωτό δάπεδο, καθώς και αποσπασματικά σωζόμενα τμήματα τοίχων και αγωγών ύδατος. Η πυκνή διάταξη και η αλληλοεπικάλυψη των τάφων είναι ενδεικτικά της εντατικής χρήσης του χώρου και της επαλληλίας των φάσεων σε ένα ευρύ χρονικό φάσμα, που σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις καλύπτει το διάστημα από τον 3ο αι. π.Χ. έως και τον 4ο αι. μ.Χ..
Γ. Διασταύρωση τροχιογραμμών του σταθμού
Από τις 23 Αυγούστου 2007 μέχρι τις 11 Αυγούστου 2008 πραγματοποιήθηκε ανασκαφική έρευνα σε έκταση 2.842,75τ.μ. στο χώρο που εκτείνεται στα νότια της κεντρικής βιβλιοθήκης του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, τον οποίο προβλέπεται να καταλάβουν οι εγκαταστάσεις αλλαγής τροχιογραμμών. Εντοπίστηκαν 1.028 τάφοι ποικίλης τυπολογίας (λακκοειδείς με ή χωρίς κάλυψη, ελεύθερες ταφές, κεραμοσκεπείς απλοί ή καλυβίτες, κιβωτιόσχημοι, καμαροσκεπείς, εγχυτρισμοί), οικοδομικά λείψανα κτηρίου, καθώς και τμήματα κατασκευών και λάκκοι απόθεσης των νεότερων χρόνων (εικ.5). Οι ελεύθερες ταφές και οι λακκοειδείς τάφοι με σχιστολιθική κάλυψη ή χωρίς κάλυψη αποτελούν τον προσφιλέστερο τύπο τάφου για τον ενταφιασμό του νεκρού. Εκατόν είκοσι οκτώ τάφοι (ποσοστό 12,5%) βρέθηκαν κτερισμένοι με πήλινα αγγεία και μυροδοχεία, χάλκινα νομίσματα, χάλκινα και χρυσά κοσμήματα, όστρεα, οστέινους και γυάλινους αστραγάλους, σιδερένια και χάλκινα αντικείμενα. Η πλειονότητα των τάφων χρονολογείται στους ρωμαϊκούς χρόνους, ενώ τριάντα πέντε εντάσσονται στην ελληνιστική περίοδο. Ανάμεσα στους ελληνιστικούς τάφους αναφέρονται:
· λίθινη ταφική θήκη (Τφ746) που περιείχε καμένα οστά ανθρώπου και μικρού θηλαστικού, κτερισμένη με χρυσό στεφάνι από φύλλα βελανιδιάς και πήλινο ατρακτόσχημο μυροδοχείο.
· λακκοειδής τάφος (Τφ840) που περιείχε ενταφιασμό σε ξύλινο φέρετρο, πλούσια κτερισμένο με τέσσερα χρυσά στεφάνια από φύλλα ελιάς, κοσμήματα, χρυσή δανάκη, χρυσοκλωστές, χάλκινο νόμισμα, χάλκινο κάτοπτρο, ένα χάλκινο και επτά πήλινα αγγεία.
Σταθμός «Πανεπιστήμιο»
Ολοκληρώνονται οι εργασίες της μετατόπισης των δικτύων κοινής ωφέλειας, οι οποίες ξεκίνησαν στις 10 Ιανουαρίου 2008, χωρίς να έχουν προκύψει αρχαιολογικά κατάλοιπα.
Σταθμός «Ευκλείδης»
Στο πλαίσιο της κατασκευής του σταθμού, μεταξύ των οδών Κωνσταντινουπόλεως και Παπαναστασίου, από τις 13.03.2008 έως και 23.05.2008 διενεργήθηκαν οι πρόδρομες εργασίες της μετατόπισης των δικτύων κοινής ωφέλειας και τριών γεωτρήσεων (εικ.6). Η έρευνα, στην πρώτη περίπτωση, έφερε στο φως αποσπασματικά σωζόμενα οικοδομικά λείψανα των όψιμων οθωμανικών χρόνων και στην προδιάτρηση της μιας μόνο γεώτρησης αποκαλύφθηκε πεσσόσχημο μαρμάρινο αρχιτεκτονικό μέλος.
Κατά τη διάρκεια των εργασιών για τη διαμόρφωση του ευρύτερου εργοταξιακού χώρου ήλθε στο φως τμήμα κτιρίου (τοίχοι και αγωγοί), πιθανόν στάβλου, που χρονολογείται στους νεότερους χρόνους (τέλος 19ου-μέσα 20ου αι.).

Μουσεία ανθεκτικά στους σεισμούς

Του Γιωργου Λιαλιου
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 4/6

Τον προσεισμικό έλεγχο των μουσείων της χώρας και τη δρομολόγηση επεμβάσεων για την προστασία των θησαυρών τους προτείνουν οι επιστήμονες, που ασχολούνται με την αντισεισμική θωράκιση. Οι νέες αντισεισμικές τεχνολογίες, μπορούν να ελαχιστοποιήσουν τον κίνδυνο για μουσεία και εκθέματα και εφαρμόζονται πλέον και στην Ελλάδα, όπως για παράδειγμα στο νέο μουσείο της Ακρόπολης.

Το 3ο διεθνές συμπόσιο με θέμα την προστασία των μουσείων από σεισμούς πραγματοποιήθηκε το προηγούμενο διήμερο στην Αθήνα, υπό την αιγίδα του τμήματος Πολιτικών Μηχανικών του ΕΜΠ. «Η αντισεισμική θωράκιση των μουσείων οφείλει να είναι διπλή: για το ίδιο το κτίριο, αλλά και την προστασία των εκθεμάτων του», εξηγεί στην «Κ» ο επικεφαλής του Εργαστηρίου Αντισεισμικής Τεχνολογίας του ΕΜΠ κ. Κώστας Σπυράκος. «Οσον αφορά την αντισεισμική θωράκιση των κτιρίων, η Ελλάδα βρίσκεται στην πρωτοπορία, με το νέο μουσείο Ακρόπολης και το Ωνάσειο Κέντρο Γραμμάτων και Τεχνών να είναι από τα πρώτα διεθνώς μουσεία σεισμικώς μονωμένα», προσθέτει ο καθηγητής του Εργαστηρίου Στατικής και Αντισεισμικών Ερευνών του ΕΜΠ κ. Βλ. Κουμούσης. «Η επιτάχυνση που θα δεχθούν τα κτίρια αυτά από έναν σεισμό είναι 4 – 6 φορές μικρότερη». Για την προστασία των εκθεμάτων, οι μέθοδοι προστασίας είναι πολλές. «Η προστασία μπορεί να γίνει με απλές μεθόδους (όπως με στερέωση με ειδικά νήματα), ή με πιο σύνθετες, όπως τη «σεισμική μόνωση» των προθηκών των εκθεμάτων», λέει ο κ. Σπυράκος, «με μηχανισμούς που “απορροφούν” μέρος της κίνησης του σεισμού». Πάντως, οι επιστήμονες επισημαίνουν την ανάγκη προσεισμικού ελέγχου των μουσείων· «θα έπρεπε να δοθούν συστηματικές κατευθύνσεις για την προστασία των εκθεμάτων», λέει ο κ. Κουμούσης.

3ο Εθνικό Συνέδριο με τίτλο: “ΗΠΙΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ. ΝΕΕΣ ΤΑΣΕΙΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ”

3ο Εθνικό Συνέδριο με τίτλο: “ΗΠΙΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ. ΝΕΕΣ ΤΑΣΕΙΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ”
Παρασκευή,16 Μαΐου 2008

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, 19-21 ΜΑΡΤΊΟΥ 2001

1η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Το Υπουργείο Πολιτισμού / Εφορεία Νεωτέρων Μνημείων Κεντρικής Μακεδονίας
και το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας /Τμήμα Κεντρικής Μακεδονίας
σε συνεργασία με το Υπουργείο Μακεδονίας Θράκης, και το Διατμηματικό Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα της Πολυτεχνικής Σχολής του Ε.Μ.Π. «Προστασία Μνημείων»,
διοργανώνουν το 3ο Εθνικό Συνέδριο με τίτλο

“ΗΠΙΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ.
ΝΕΕΣ ΤΑΣΕΙΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ”

Σχετικά Αρχεία:
1η Ανακοίνωση 3ου Συνεδρίου ΗΠΙΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ

Σχετικές Υπηρεσιακές Μονάδες:
Εφορεία Νεωτέρων Μνημείων Κεντρικής Μακεδονίας

2ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΑΝΑΣΤΗΛΩΣΕΩΝ

2ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΑΝΑΣΤΗΛΩΣΕΩΝ

Οργάνωση: ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΩΘΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΑΝΑΣΤΗΛΩΣΗΣ ΜΝΗΜΕΙΩΝ (ΕΤΕΠΑΜ)
1η Ανακοίνωση
Η ΕΤΕΠΑΜ οργανώνει στην Αθήνα στο β΄ δεκαπενθήμερο του Μαΐου του 2009 το 2ο Πανελλήνιο Συνέδριο Αναστηλώσεων.
Αντικείμενο – Θεματολογία Ανακοινώσεων
Στο αντικείμενο του Συνεδρίου εμπίπτουν α) τα σχετικά με την Αναστήλωση των ιστορικών κτισμάτων (και των λειψάνων τους) ζητήματα, που αφορούν τόσο στην φιλοσοφία και μεθοδολογία των επεμβάσεων, όσο και στην τεχνολογική έρευνα (τεκμηρίωση, τεχνικές, υλικά κλπ) και β) Αναδείξεις μνημείων και αρχαιολογικών χώρων. Το Συνέδριο απευθύνεται σε επιστήμονες που προέρχονται από τους χώρους των φυσικών επιστημών και της τεχνολογίας και συνεισφέρουν στο αναστηλωτικό έργο.
Οι ανακοινώσεις που θα παρουσιαστούν πρέπει να είναι πρωτότυπες και να αποτελούν ουσιαστική συμβολή στο αντικείμενο, εκθέτοντας στην περίπτωση των εφαρμογών ολοκληρωμένη την αναστηλωτική προβληματική του συμμετέχοντα, και στην περίπτωση της έρευνας την άμεση συσχέτισή της με τα αναστηλωτικά ζητήματα. Ανακοινώσεις τύπου χρονικού εργασιών ή με αμιγή προσέγγιση ιστορικού αρχιτεκτονικής (ή ιστορικού κατασκευών) δεν εμπίπτουν στην θεματολογία.
Η διάρκεια των ανακοινώσεων δεν υπερβαίνει τα 15 λεπτά της ώρας.
Αποκλείεται η συμμετοχή του ιδίου προσώπου σε περισσότερες από δύο εργασίες.
Επιλογή συμμετεχόντων – στάδια κρίσης.
Για την επιλογή των ανακοινώσεων οι συμμετέχοντες οφείλουν να στείλουν Περιλήψεις έκτασης από μία έως τρεις σελίδες, στις οποίες είναι δυνατόν να συμπεριλαμβάνονται μικρά ασπρόμαυρα γραμμικά σχέδια και διαγράμματα (όχι φωτογραφίες). Η κρίση για την επιλογή των εργασιών θα βασιστεί στο περιεχόμενο των περιλήψεων. Για τον λόγο αυτό βασικό στοιχείο θεωρείται η σαφήνεια στην παρουσίαση της ουσίας του θέματος στην περίληψη, που προϋποθέτει την κατάθεση επαρκών δεδομένων. Ακριβείς οδηγίες για την μορφή και τον τρόπο υποβολής των περιλήψεων (σε γραπτή και ηλεκτρονική μορφή) θα δοθούν σε δεύτερη ανακοίνωση.
(Για την έκταση, την μορφή και τον χρόνο παράδοσης των ολοκληρωμένων κειμένων των ανακοινώσεων θα ακολουθήσει 3η ανακοίνωση ).
Για τις ανακοινώσεις είναι υποχρεωτική η δήλωση συμμετοχής με καθορισμό του τίτλου ( και δύο σειρές επεξήγησης του περιεχομένου) έως την Δευτέρα 19 Μαΐου 2008. Η πρώτη απάντηση στους συμμετέχοντες, βάσει των τίτλων, θα δοθεί μέχρι την 25η Ιουνίου 2008.
Οι περιλήψεις θα πρέπει να υποβληθούν σε γραπτή ( ή ηλεκτρονική μορφή ) μέχρι την 31 Οκτωβρίου 2008.
Προβλέπεται η έκδοση απλού τεύχους Προγράμματος /Περιλήψεων, που θα μοιρασθεί κατά την έναρξη του Συνεδρίου στους συμμετέχοντες ( περιλαμβάνεται στο κόστος της εγγραφής ).
Η Οργανωτική Επιτροπή του Συνεδρίου αποτελείται από τους:
Φ. Αθανασίου, Ε. Δεληνικόλα, Κ. Δρόσου, Κ. Θεοχαρίδου, Α. Μιλτιάδου, Σ. Στεφάνου, και Ε. Χλέπα.
Η Οργανωτική Γραμματεία από τους: Κ. Δρόσου, Σ. Βογιατζή, Π. Μπίρταχα.
Ταχυδρομική Διεύθυνση: Θερμοπυλών 42, Θεσσαλονίκη 54248
Τηλ 2310-457902, 6993933138, Φαξ 2310-327268 (Κ. Δρόσου, Γραμμ. ΕΤΕΠΑΜ), email: ddrosou@teemail.gr, conference@etepam.gr, ηλεκτρ. Διευθ. www.etepam.gr.

Η αρχαία Θεσσαλονίκη στο φως μέσω μετρό

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 16/04/2008

Της Γιωτας Μυρτσιωτη
Ενώπιον ενός εκτενούς τμήματος του Ανατολικού Νεκροταφείου της Θεσσαλονίκης βρέθηκε χθες ο υπουργός Πολιτισμού κ. Μιχάλης Λιάπης νότια της Βιβλιοθήκης του ΑΠΘ όπου τα συνεργεία του Μετρό εργάζονται πυρετωδώς για την ολοκλήρωση της ανασκαφικής έρευνας. Μέχρι σήμερα έχουν έρθει στο φως 760 τάφοι που χρονολογούνται από τους Ελληνιστικούς Χρόνους ώς τον 4ο μ.Χ. αιώνα σ’ ένα σκάμμα 2.600 τ.μ. στο σημείο όπου θα διασταυρώνονται οι γραμμές του μετρό.
Στην πλειονότητά τους είναι τάφοι λιτοί, της υστερορωμαϊκής, κυρίως, περιόδου, «φτωχικά κτερισμένοι» με γυάλινα και πήλινα αγγεία, νομίσματα και ελάχιστα μεταλλικά κοσμήματα. «Φαίνεται πως ήταν το φτωχότερο τμήμα του ανατολικού νεκροταφείου» εκτιμά η προϊσταμένη της ΙΣΤ΄ εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων κ. Λίλιαν Αχειλαρά, καθώς στο Συντριβάνι οι τάφοι που βρέθηκαν μέχρι στιγμής έφεραν πιο πλούσια κτερίσματα.
Ανήκουν στο εκτός των τειχών ανατολικό νεκροταφείο των ελληνιστικών, ρωμαϊκών και παλαιοχριστιανικών χρόνων που, όπως διευκρίνιζε πριν από ένα μήνα στο αρχαιολογικό συνέδριο η υπεύθυνη μέχρι πρότινος αρχαιολόγος στην ανασκαφή του Πανεπιστημίου κ. Μαρία Ακαμάτη, την τελευταία μόνο 20ετία ανασκάφηκαν περισσότερα απο 2.000 ταφικά μνημεία αποκαλύπτοντας αξιόλογα ευρήματα που τεκμηριώνουν την αδιάλειπτη χρήση του από το τέλος του 4ου π.Χ μέχρι τουλάχιστον και το β’ μισό του 4ου αιώνα μ.Χ. Τεκμηριώνοντας τη 17χρονη εμπειρία της στην έρευνα του ανατολικού νεκροταφείου η κ. Ακαμάτη θεωρεί ευχής έργον την ανασκαφή Μετρό για την ολοκλήρωση της αρχαιολογικής έρευνας αλλά με μια ευχή: η μοίρα τους να μην είναι ίδια με εκείνη που καταγράφηκε πριν από 40 χρόνια από τον Φ. Πέτσα: «Είναι λυπηρόν ότι μόνον τα κινητά ευρήματα και εκ των τάφων μόνον εις διεσώθη και μετεφέρθη εις το Μουσείον Θεσσαλονίκης».
Οι ρυθμοί της ανασκαφικής έρευνας είναι ταχύτατοι ώστε να ολοκληρωθούν το καλοκαίρι. Τα ευρήματα συγκεντρώνονται στις αποθήκες της ΙΣΤ΄ Εφορείας με την προοπτική να παρουσιαστούν αρχικά σε περιοδικές εκθέσεις και στη συνέχεια θα αναδειχθούν στην Αθήνα.

Περίπατος στο Νέο Μουσείο

«E» 6/10
Περίπατος στο Νέο Μουσείο
Περίπατος στο Νέο Μουσείο
Περίπατος στο Νέο Μουσείο
Περίπατος στο Νέο Μουσείο
Περίπατος στο Νέο Μουσείο
Περίπατος στο Νέο Μουσείο
Περίπατος στο Νέο Μουσείο
Περίπατος στο Νέο Μουσείο
Περίπατος στο Νέο Μουσείο
Περίπατος στο Νέο Μουσείο
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΩΤΤΗ
akotti@pegasus.gr
Μουσείο «της κλασικής τέχνης για τον 21o αιώνα», υποχρέωση της Ελλάδας «απέναντι στο μείζον μνημείο της πολιτιστικής μας κληρονομιάς» αποτελεί το Νέο Μουσείο Ακροπόλεως, το κέλυφος του οποίου έχει, ουσιαστικά, ολοκληρωθεί.
Σε ελάχιστες μέρες, την ερχόμενη Κυριακή 14 Οκτωβρίου, ο μεγάλος «περίπατος» των αγαλμάτων που θα το λαμπρύνουν, θα ξεκινήσει. Η μεταφορά τους από τον Ιερό Βράχο θα γίνει με σύστημα τριών γερανών και μέσα σε ειδικά κατασκευασμένα κιβώτια, τα οποία είχαν τεράστιο προϋπολογισμό. Ολα δικαιολογούνται, όμως, όταν πρόκειται για τα αριστουργήματα του Φειδία και άλλων σπουδαίων γλυπτών της αρχαιότητας.
Το Νέο Μουσείο Ακροπόλεως, διεθνές μουσειολογικό πρότυπο, αντάξιο των σπουδαίων έργων τέχνης που θα στεγάσει, θα αποτελεί, ταυτοχρόνως, το ισχυρότερο επιχείρημά μας υπέρ της επιστροφής των Μαρμάρων του Παρθενώνα από το Βρετανικό Μουσείο. Θα εγκαινιαστεί στις αρχές του 2009, μέχρι τότε όμως θα παραδίδεται τμήμα- τμήμα στο κοινό που θα μπορεί να το επισκέπτεται ακόμη και όσο οι αρχαιολόγοι θα στήνουν την έκθεση.
Πολλούς αιώνες ζούσε η γειτονιά που βρίσκεται στις νότιες υπώρειες της Ακρόπολης. Και στην προϊστορική εποχή υπήρχαν κάτοικοι, όμως πυκνό οικισμό έχουμε από τον 5o αι. π.Χ. μέχρι και τον 12o αι. μ.Χ. Δρόμοι, οικίες, λουτρά, οικοδομήματα, δημόσια κτίρια, εντοπίσθηκαν από την αρχαιολογική σκαπάνη. Η ανασκαφή, υπό την εποπτεία της Σταματίας Ελευθεράτου, έφερε στο φως το πυκνό οικιστικό πλέγμα μιας γειτονιάς της Αθήνας από την κλασική αρχαιότητα μέχρι και τη μεσοβυζαντινή περίοδο.
ΚατηγορούμενοιΑν και φρόντισαν τα ευρήματα με τη δέουσα προσοχή, αν και έκαναν τα πάντα για τη σωστή προστασία τους, αν και πήραν όλα τα μέτρα που επέβαλαν οι νόμοι και οι συνειδήσεις τους, όσοι ασχολούνταν με την ανέγερση του Νέου Μουσείου Ακροπόλεως βρέθηκαν πολλές φορές κατηγορούμενοι για παράβαση καθήκοντος- και αθωώθηκαν σε όλες τις περιπτώσεις. Ο μεγάλος αυτός ερειπιώνας διαμορφώθηκε κατάλληλα και τα αρχαία προστατεύονται και αναδεικνύονται με τον καλύτερο τρόπο, στα υπόγεια του νέου κτιρίου. Ειδικός φωτισμός και ειδική πρόνοια που έχει ληφθεί ώστε τμήμα των δαπέδων του μουσείου να είναι από γυαλί, συμβάλλουν στην εξαιρετική παρουσίασή τους.
(Στο σύνολο του μουσείου, άλλωστε, μια από τις μεγαλύτερες προσπάθειες ήταν να χρησιμοποιηθεί το φυσικό, αττικό φως.) Οι Κασσάνδρες διαψεύστηκαν – ουδείς όμως ζήτησε συγνώμη!
Ο επισκέπτης του νέου μουσείου θα βλέπει την ανασκαφή περπατώντας στην ουσία επάνω από αυτήν και θα συναντά, μόλις διαβαίνει το κατώφλι του, γλυπτά από το Διονυσιακό Θέατρο, που θα μεταφερθούν εκεί ώστε να σωθούν από τη φθορά, αλλά και να αναδειχθούν. Αμέσως μετά, σε ράμπες, τα ευρήματα της αρχαϊκής εποχής θα ξεδιπλώνουν την απέριττη ομορφιά τους. Γλυπτά από τον Παρθενώνα και τα άλλα μνημεία, αλλά και οι περίφημες αρχαϊκές Κόρες, που ετάφησαν με ευλάβεια μετά τη σύληση της Ακρόπολης από τους Πέρσες. Ανάμεσά τους θα υπάρχουν και έργα της προϊστορικής αλλά και της γεωμετρικής περιόδου, τα οποία θα προηγούνται.
«Εχουμε σχεδόν δύο πλήρεις Ακροπόλεις», όπως έχει πει ο καθηγητής κ. Δημήτρης Παντερμαλής, πρόεδρος του Οργανισμού Ανεγέρσεως Νέου Μουσείου Ακροπόλεως, «την αρχαϊκή και την κλασική. Θα είμαστε σε θέση για πρώτη φορά να εκθέσουμε πολλά σύνολα που μέχρι τώρα, λόγω χώρου, παρουσιάζονταν σε σύντμηση.
Εχουμε ευρήματα πρώτης ποιότητας και η ευθύνη μας να τα δείξουμε σωστά είναι τεράστια».
Θα ακολουθεί, στον όροφο, η μεταπαρθενώνεια συλλογή, με τα γλυπτά από τον Ναό της Αθηνάς Νίκης (ζωφόρος) και το Ερέχθειο (Καρυάτιδες σε ειδικό εξώστη), όπως και με αρχιτεκτονικά μέλη από τα Προπύλαια και με τις οικοδομικές επιγραφές των μνημείων του Ιερού Βράχου. Αυτό το τμήμα της έκθεσης, στον πρώτο όροφο του κτιρίου, θα ολοκληρώνεται με τα ευρήματα της ρωμαϊκής εποχής, ανάμεσα στα οποία είναι και ορισμένα σπάνια παγκοσμίως πορτρέτα.
Εχουμε φτάσει στον επάνω όροφο, όπου και βρίσκεται η πολύ εντυπωσιακή αίθουσα του Παρθενώνα. Κορυφαία ανάμεσα στις αίθουσες του κτιρίου, έχει φυσικό φωτισμό, εμβαδόν 3.200 τετραγωνικών μέτρων και είναι σαν να μεταφέρει τον επισκέπτη επάνω στον Ιερό Βράχο, σαν να τον βάζει μέσα στον ναό. Εδώ θα παρουσιαστεί το «βαρύ πυροβολικό» τα γλυπτά του Φειδία και των μαθητών του, σε πλήρη αντιστοίχιση με το μνημείο, ως προς τα σημεία του ορίζοντα.
Η ζωφόρος του Παρθενώνα είχε ύψος ένα μέτρο και μήκος 160. Απέδιδε την πομπή των Μεγάλων Παναθηναίων, της μεγαλύτερης γιορτής της αρχαίας Αθήνας, που γίνονταν κάθε τέσσερα χρόνια προς τιμή της θεάς Αθηνάς. Η ζωφόρος είχε 360 ανάγλυφες μορφές. Λαξεύτηκε ανάμεσα στο 442 και στο 438 π.Χ. λίγα χρόνια μετά τις μετόπες του Παρθενώνα που ήταν 92 και είχαν θέματα από τη γιγαντομαχία, την άλωση της Τροίας, την Κενταυρομαχία και την Αμαζονομαχία.
Ο γλυπτός διάκοσμος συμπληρωνόταν με δύο αετώματα, τα οποία είχαν μυθικές παραστάσεις σχετικά με την πολιούχο θεά: στο ανατολικό παρουσιάζεται η γέννησή της από το κεφάλι του Δία και στο δυτικό η διαμάχη της με τον Ποσειδώνα για το ποιος θα επικρατήσει την πόλη. Μέχρι τον 17ο αιώνα, ο γλυπτός διάκοσμος σωζόταν σχεδόν ακέραιος – εκτός από τις καταστροφές που είχαν προξενήσει οι χριστιανοί κατά τους παλαιοχριστιανικούς χρόνους (5ο και 6ο αι.)
Η ανατίναξη του ναού από οβίδα του Μοροζίνι, στις 26 Σεπτεμβρίου 1687, ήταν καθοριστική. Καταστράφηκαν όλα τα ανάγλυφα της νότιας πλευράς. Θραύσματα από εκείνη την ανατίναξη βρίσκουμε σε πολλά μουσεία της Ευρώπης. Ακολούθησε ο λόρδος Ελγιν στις αρχές του 19ου αιώνα, που έκλεψε δεκαπέντε μετόπες της νότιας πλευράς, δύο θραύσματα από άλλες, πενήντα έξι ανάγλυφα από λίθους της ζωφόρου (τους οποίους μάλιστα πριόνισε), δεκαεννιά αγάλματα των αετωμάτων και ένα δωρικό κιονόκρανο. Αυτά βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο. Στην έκθεση του Νέου Μουσείου Ακροπόλεως τα κλεμμένα από τον Ελγιν θα παρουσιαστούν «φυλακισμένα» πίσω από ειδικό πέπλο – πλέγμα το οποίο θα κάνει αχνές τις φιγούρες των ανθρώπων και τα μέλη των ζώων.
Δίπλα του θα είναι τα λαμπερά πρωτότυπα που έχουν σωθεί, ώστε ο επισκέπτης να κατανοεί αμέσως πως τα ίδια τα μοναδικά αυτά τεχνουργήματα υποφέρουν.
Αυτός είναι ο τρόπος που βρήκε ο καθηγητής Δημήτρης Παντερμαλής και οι συνεργάτες του, προκειμένου να παρουσιάσουν στο ελληνικό και στο διεθνές κοινό την αρπαγή των παρθενώνειων γλυπτών και την παρακράτησή τους. Η χρήση του πλέγματος είναι μια διακριτική όσο και δυναμική ιδέα, που επιτρέπει να ειπωθούν τα πάντα, με τον πρέποντα σεβασμό προς το μνημείο και τον διάκοσμό του.
Ιδιαίτερα σημαντική θεωρείται η συμβολή του εντεταλμένου συμβούλου Νικολάου Δαμαλίτη.
Η μεταφοράΠερισσότερους από 400 τόνους ζυγίζουν τα ευρήματα της Ακρόπολης που φυλάσσονται στο μουσείο και στις αποθήκες.
Τα πρωτεία του βάρους κατέχουν κάποιοι λίθοι της ζωφόρου του Παρθενώνα, που φτάνουν τους 2,5 τόνους και ακολουθούν το Σύμπλεγμα του Κέκροπα (560 κιλά), μια Καρυάτιδα που πίσω από την αέρινη σιλουέτα της κρύβει 185 ολόκληρα χιλιόγραμμα εξακολουθώντας, πάντως, να είναι ελαφρότερη από την Κόρη του Αντήνορα η οποία φτάνει τα 280.
Η επιχείρηση μεταφοράς τους στο Νέο Μουσείο Ακροπόλεως θα έχει τις δικές της δυσκολίες αλλά και πλήρη ασφάλεια, για την οποία εγγυάται ο πολιτικός μηχανικός Κώστας Ζάμπας που έκανε τη μελέτη.
Θα μεταφερθούν με σύστημα τριών γερανών του «Ακτορα», ο οποίος κατασκεύασε και το μουσείο.
Ο διαγωνισμόςΗ ανάγκη για ένα νέο μουσείο της Ακρόπολης είχε επισημανθεί εδώ και δεκαετίες, καθώς το παλαιό είχε κατασκευαστεί το 1865 και δεν επαρκεί. Το υπουργείο Πολιτισμού έκανε δύο άκαρπους Πανελλήνιους Αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς, το 1976 και το 1979. Το 1989 η Μελίνα Μερκούρη, της οποίας μεγάλο όραμα αποτελούσε η ανέγερση του μουσείου, προκήρυξε διεθνή αρχιτεκτονικό διαγωνισμό. Νικητές, οι Ιταλοί αρχιτέκτονες Λουτσιάνο Πασαρέλι και Μανφρέντι Νικολέτι. Υστερα από προσφυγές, και ιδίως μετά τα ευρήματα στην ανασκαφή της θέσης Μακρυγιάννη, η μελέτη τους δεν υλοποιήθηκε.
Ετσι έγινε νέος διεθνής διαγωνισμός με το σύστημα της προκήρυξης ενδιαφέροντος. Τον Σεπτέμβριο του 2001, με τον Σαντιάγο Καλατράβα ανάμεσα στους κριτές, δόθηκε το πρώτο βραβείο στον Μπερνάρ Τσουμί και στον Ελληνα συνεργάτη του Μιχάλη Φωτιάδη.
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=5350&subid=2&pubid=137076

Πολυώροφο το κτήριο, επισκέψιμο το βυζαντινό προτείχισμα

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Του ΣΑΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗ

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 18/09/2007

Μια έξυπνη λύση αναδεικνύει και κάνει επισκέψιμο το τμήμα του ανατολικού βυζαντινού προτειχίσματος της Θεσσαλονίκης, που είχε εντοπιστεί και ανασκαφεί τη δεκαετία του ’80 στη συμβολή των οδών Τσιμισκή και Φιλικής Εταιρείας, αλλά είχε καταντήσει σκουπιδότοπος.

Το οικόπεδο στη συμβολή των οδών Τσιμισκή και Φιλικής Εταιρείας, όπου τη δεκαετία του ’80 ανακαλύφθηκε τμήμα του βυζαντινού προτειχίσματος της Θεσσαλονίκης

Στο χώρο σώζεται, και είναι ορατή, η μοναδική πύλη του προτειχίσματος της πόλης, που έχει εντοπιστεί ώς τώρα. Κατά την αρχαιολόγο της 9ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Ευτέρπη Μαρκή, η συγκεκριμένη πύλη συνδέεται πιθανώς με αυτήν που περιγράφει ο βυζαντινός Ιωάννης Καμενιάτης, την οποία προσπάθησαν να κάψουν οι Σαρακηνοί πειρατές του Λέοντα Τριπολίτη, όταν κατέλαβαν τη Θεσσαλονίκη το 904 μ.Χ. Τελικά, οι πειρατές δεν κατάφεραν να εισβάλουν από την πύλη, ύψους 3 μ. και πλάτους 1,50 μ. και εισέβαλαν στην πόλη από τη θάλασσα, στο ύψος του Λευκού Πύργου.

Το προτείχισμα, που υπολογίζεται ότι ήταν ύψους 7-8 μ., ήταν χτισμένο ανάμεσα στο κύριο τείχος, ύψους 10 μ., και την οχυρωματική τάφρο. Διέθετε δικές του πύλες και πύργο, ως μικρογραφία της οχύρωσης της Κωνσταντινούπολης, σχέδιο που εφάρμοζαν οι βυζαντινοί στις μητροπόλεις τους. Θεωρείται ισχυρή οχύρωση, γι’ αυτό και τις δύο φορές που αλώθηκε η Θεσσαλονίκη, το 904 από τους Σαρακηνούς και το 1143 από τους Νορμανδούς, η εισβολή έγινε από τη θάλασσα.

Το οικόπεδο στη συμβολή των οδών Τσιμισκή και Φιλικής Εταιρείας ανήκει στην Εκκλησία της Ελλάδος και το τμήμα του προτειχίσματος εντοπίστηκε κατά την ανέγερση πολυώροφου κτηρίου. Η μελέτη-λύση του αρχιτέκτονα Βασίλη Παπά, που εγκρίθηκε από την 9η ΕΒΑ, προτείνει την ανέγερση ενός μικρότερου κτιρίου, που αποτελείται από ισόγειο και τρεις ορόφους, έχει κάτοψη σε σχήμα ορθογώνιου τριγώνου, ακολουθεί και προσαρμόζεται στο ομοιόθετο σχήμα της τριγωνικής βάσης του πύργου, που αποκαλύφθηκε στο όριο της οδού Φιλ. Εταιρείας.

Η κάτοψη του κτηρίου, σε σχήμα ορθογωνίου τριγώνου, ακολουθεί την τριγωνική βάση του πύργου του προτειχίσματος

Το ισόγειο είναι υπερυψωμένο σε σχέση με τους γύρω δρόμους, με το χώρο κάτω από το δάπεδό του ελεύθερο, για να μην αποκόπτεται οπτικά η συνέχεια του προτειχίσματος, αλλά και η θέαση των άλλων ευρημάτων, ενώ αφήνεται ακάλυπτο το τμήμα που περιλαμβάνει μια υδατοδεξαμενή, ηρώο, τάφους κ.λπ. Η θέση και το σχήμα του κτηρίου, καθώς και η πρόβλεψη ενός ορθογωνίου κατακόρυφου πετάσματος χαλύβδινων δοκών και συρματόσχοινων βοηθά στην απόκρυψη των οπίσθιων όψεων των περιμετρικών κτισμάτων από τους διερχόμενους της οδού Τσιμισκή και συγχρόνως δημιουργεί ένα κατάλληλο πλαίσιο προβολής και ανάδειξης των ευρημάτων.

Εγινε επίσης προσπάθεια για τη δημιουργία ενός ανάλαφρου κατασκευαστικά και αντιληπτικά κτηρίου, που η έδρασή του γίνεται με χαλύβδινα υποστυλώματα περιορισμένων διατομών, και θεμέλια χωροθετημένα σε σημεία που δεν επηρεάζουν τα ευρήματα. Χαλύβδινος είναι και ο φέρων σκελετός, ώστε να παρέχεται η δυνατότητα μελλοντικής αναστροφής της επέμβασης. Η πρόσβαση από το δρόμο γίνεται μέσω εναέριου διάδρομου, για να είναι ορατός ο χώρος της ανασκαφής. Εχει εξασφαλιστεί επίσης η επισκεψιμότητα του χώρου με ανάλαφρες κλίμακες, που οδηγούν από το δρόμο στο επίπεδο των ευρημάτων και η δημιουργία χαλικοστρωμένων διαδρόμων για περίπατο στη στάθμη που, πριν από την καταστροφική πυρκαγιά του 1917, βρισκόταν το επίπεδο του φυσικού εδάφους.

Για τις όψεις του κτηρίου θα χρησιμοποιηθούν ελαφρά υλικά για τον περιορισμό της οπτικής μάζας και την αποφυγή ανταγωνισμού και κυριαρχίας του νέου στο παλιό.

http://www.enet.gr/online/online_text/c=113,id=39306320


Από την αρχή θα ξαναγίνει η στέγη στο Ακρωτήρι της Σαντορίνης

Της Παρασκευής Κατημερτζή
Ύστερα από  δύο χρόνων  επεξεργασία  και μελέτη,  αποδείχθηκε  ότι είναι λάθος  η στατική  μελέτη και ότι  για να υπάρξει  στατική  επάρκεια θα  πρέπει όλο το  στέγαστρο  στον  αρχαιολογικό  χώρο του  Ακρωτηρίου  της  Σαντορίνης να  ξηλωθεί και να  γίνει από την  αρχή

Ύστερα από δύο χρόνων επεξεργασία και μελέτη, αποδείχθηκε ότι είναι λάθος η στατική μελέτη και ότι για να υπάρξει στατική επάρκεια θα πρέπει όλο το στέγαστρο στον αρχαιολογικό χώρο του Ακρωτηρίου της Σαντορίνης να ξηλωθεί και να γίνει από την αρχή

Δυο χρόνια μετά την κατάρρευση τμήματος του στεγάστρου στον αρχαιολογικό χώρο του Ακρωτηρίου- την προϊστορική Πομπηία της Σαντορίνης- στις 23 Σεπτεμβρίου 2005, που κόστισε τη ζωή σ΄ έναν τουρίστα, ο αρχαιολογικός χώρος εξακολουθεί να παραμένει κλειστός για το κοινό για τέσσερα συνεχή χρόνια (είχε κλείσει ο αρχαιολογικός χώρος το 2003 για την τοποθέτηση του στεγάστρου). Κι ενώ όλοι, περιμένοντας να ολοκληρωθεί και να γνωστοποιηθεί το πόρισμα αγγλικής εταιρείας ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων για τα αίτια της πτώσης και τις μελέτες για την αποκατάσταση της στατικής επάρκειας του στεγάστρου- που καθυστερεί και καθυστερεί – πέφτει η καμπάνα: το στέγαστρο ή τουλάχιστον η εσωστέγη του με εμβαδόν 14 στρέμματα, πρέπει να γίνει από την αρχή. «Ύστερα από δύο χρόνων επεξεργασία και μελέτη, αποδείχθηκε ότι είναι λάθος η στατική μελέτη και ότι για να υπάρξει στατική επάρκεια θα πρέπει όλο το στέγαστρο να ξηλωθεί και να γίνει από την αρχή», λέει στα «ΝΕΑ» ο πρόεδρος του Δ.Σ. της Αρχαιολογικής Εταιρείας, καθηγητής του Διοικητικού Δικαίου Επαμεινώνδας Σπηλιωτόπουλος. Η πρόταση και μελέτη της βρετανικής εταιρείας Οvearup θα περάσει από τον έλεγχο και δεύτερου ανώτατου εμπειρογνώμονα, της βρετανικής εταιρείας ΑΤΚΙΝS και πιθανόν και από τον έλεγχο του καθηγητή στο Πιρς Κόλετζ κ. Ανδράζη. (σ.σ. Προφανώς λάθος!: Imperial College, κ. Αμβράζη) «Η αρχιτεκτονική του στεγάστρου δεν θα μεταβληθεί πολύ. Αλλά για να είμαστε βέβαιοι ότι δεν θα υπάρξουν και άλλα προβλήματα σε άλλα σημεία του στεγάστρου στο μέλλον και δεν θα χαθούν ανθρώπινες ζωές, για να λάβουμε το “πιστοποιητικό στατικής επάρκειας” θα πρέπει το στέγαστρο να γίνει από την αρχή». Τριάντα τρία εκατομμύρια ευρώ στοίχισε η μελέτη κατασκευής του πρωτότυπου βιοκλιματικού στεγάστρου, που ανέλαβε κατ΄ αποκοπή η κατασκευαστική εταιρεία J & Ρ. Πριν καλά καλά ολοκληρωθούν οι εργασίες, που προέβλεπαν την κάλυψη της στέγης με σαντορινιό χώμα για λόγους αισθητικής αποκατάστασης του περιβάλλοντος αλλά και για λόγους φυσικής μόνωσης, ο αρχαιολογικός χώρος άνοιξε πρόωρα στο κοινό, με εντολή του τότε υφυπουργού Πολιτισμού κ. Πέτρου Τατούλη. Αυτό παρά την αντίθεση και τις αντιδράσεις των αρχαιολόγων και κυρίως του υπεύθυνου της Ανασκαφής κ. Χρίστου Ντούμα.
Η προσφυγή που έκανε στον εισαγγελέα μπήκε στο αρχείο, ο χώρος άνοιξε και όταν καταβράχηκε το χώμα της στέγης, με την υπερφόρτωση της επιχωμάτωσης και της ψευδοροφής έφθασε να είναι δυόμισι με τρεις φορές βαρύτερο και τμήμα του τόξου της κυψέλης αρ. 7 κατέρρευσε, αφού προηγουμένως είχε σπάσει μία από τις 55.000 χαλύβδινες ράβδους του στεγάστρου. Από τότε, ο κλειστός αρχαιολογικός χώρος του Ακρωτηρίου και το εργοτάξιο της μελέτηςκατασκευής βρίσκεται στα χέρια της κατασκευάστριας εταιρείας J & Ρ- που ανέθεσε στους Βρετανούς εμπειρογνώμονες τον έλεγχο των στατικών μελετών- ενώ η Αρχαιολογική Εταιρεία περιμένει να της δοθεί το «πιστοποιητικό στατικής επάρκειας» και να προχωρήσει η αποκατάσταση της βλάβης.

http://www.tanea.gr//Article.aspx?d=20070913&nid=5978061&sn=%CF%D1%C9%C6%CF%CD%D4%C5%D3&spid=221