ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ-ΥΠΠΟ-Αρχαιολογικό έργο – κατασκευή του ΜΕΤΡΟ Θεσσαλονίκης
Μουσεία ανθεκτικά στους σεισμούς
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 4/6
Τον προσεισμικό έλεγχο των μουσείων της χώρας και τη δρομολόγηση επεμβάσεων για την προστασία των θησαυρών τους προτείνουν οι επιστήμονες, που ασχολούνται με την αντισεισμική θωράκιση. Οι νέες αντισεισμικές τεχνολογίες, μπορούν να ελαχιστοποιήσουν τον κίνδυνο για μουσεία και εκθέματα και εφαρμόζονται πλέον και στην Ελλάδα, όπως για παράδειγμα στο νέο μουσείο της Ακρόπολης.
Το 3ο διεθνές συμπόσιο με θέμα την προστασία των μουσείων από σεισμούς πραγματοποιήθηκε το προηγούμενο διήμερο στην Αθήνα, υπό την αιγίδα του τμήματος Πολιτικών Μηχανικών του ΕΜΠ. «Η αντισεισμική θωράκιση των μουσείων οφείλει να είναι διπλή: για το ίδιο το κτίριο, αλλά και την προστασία των εκθεμάτων του», εξηγεί στην «Κ» ο επικεφαλής του Εργαστηρίου Αντισεισμικής Τεχνολογίας του ΕΜΠ κ. Κώστας Σπυράκος. «Οσον αφορά την αντισεισμική θωράκιση των κτιρίων, η Ελλάδα βρίσκεται στην πρωτοπορία, με το νέο μουσείο Ακρόπολης και το Ωνάσειο Κέντρο Γραμμάτων και Τεχνών να είναι από τα πρώτα διεθνώς μουσεία σεισμικώς μονωμένα», προσθέτει ο καθηγητής του Εργαστηρίου Στατικής και Αντισεισμικών Ερευνών του ΕΜΠ κ. Βλ. Κουμούσης. «Η επιτάχυνση που θα δεχθούν τα κτίρια αυτά από έναν σεισμό είναι 4 – 6 φορές μικρότερη». Για την προστασία των εκθεμάτων, οι μέθοδοι προστασίας είναι πολλές. «Η προστασία μπορεί να γίνει με απλές μεθόδους (όπως με στερέωση με ειδικά νήματα), ή με πιο σύνθετες, όπως τη «σεισμική μόνωση» των προθηκών των εκθεμάτων», λέει ο κ. Σπυράκος, «με μηχανισμούς που “απορροφούν” μέρος της κίνησης του σεισμού». Πάντως, οι επιστήμονες επισημαίνουν την ανάγκη προσεισμικού ελέγχου των μουσείων· «θα έπρεπε να δοθούν συστηματικές κατευθύνσεις για την προστασία των εκθεμάτων», λέει ο κ. Κουμούσης.
3ο Εθνικό Συνέδριο με τίτλο: “ΗΠΙΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ. ΝΕΕΣ ΤΑΣΕΙΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ”
Παρασκευή,16 Μαΐου 2008
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, 19-21 ΜΑΡΤΊΟΥ 2001
1η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Το Υπουργείο Πολιτισμού / Εφορεία Νεωτέρων Μνημείων Κεντρικής Μακεδονίας
και το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας /Τμήμα Κεντρικής Μακεδονίας
σε συνεργασία με το Υπουργείο Μακεδονίας Θράκης, και το Διατμηματικό Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα της Πολυτεχνικής Σχολής του Ε.Μ.Π. «Προστασία Μνημείων»,
διοργανώνουν το 3ο Εθνικό Συνέδριο με τίτλο
“ΗΠΙΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ.
ΝΕΕΣ ΤΑΣΕΙΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ”
Σχετικά Αρχεία:
1η Ανακοίνωση 3ου Συνεδρίου ΗΠΙΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ
Σχετικές Υπηρεσιακές Μονάδες:
Εφορεία Νεωτέρων Μνημείων Κεντρικής Μακεδονίας
2ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΑΝΑΣΤΗΛΩΣΕΩΝ
2ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΑΝΑΣΤΗΛΩΣΕΩΝ




Η αρχαία Θεσσαλονίκη στο φως μέσω μετρό
Της Γιωτας Μυρτσιωτη
Ενώπιον ενός εκτενούς τμήματος του Ανατολικού Νεκροταφείου της Θεσσαλονίκης βρέθηκε χθες ο υπουργός Πολιτισμού κ. Μιχάλης Λιάπης νότια της Βιβλιοθήκης του ΑΠΘ όπου τα συνεργεία του Μετρό εργάζονται πυρετωδώς για την ολοκλήρωση της ανασκαφικής έρευνας. Μέχρι σήμερα έχουν έρθει στο φως 760 τάφοι που χρονολογούνται από τους Ελληνιστικούς Χρόνους ώς τον 4ο μ.Χ. αιώνα σ’ ένα σκάμμα 2.600 τ.μ. στο σημείο όπου θα διασταυρώνονται οι γραμμές του μετρό.
Στην πλειονότητά τους είναι τάφοι λιτοί, της υστερορωμαϊκής, κυρίως, περιόδου, «φτωχικά κτερισμένοι» με γυάλινα και πήλινα αγγεία, νομίσματα και ελάχιστα μεταλλικά κοσμήματα. «Φαίνεται πως ήταν το φτωχότερο τμήμα του ανατολικού νεκροταφείου» εκτιμά η προϊσταμένη της ΙΣΤ΄ εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων κ. Λίλιαν Αχειλαρά, καθώς στο Συντριβάνι οι τάφοι που βρέθηκαν μέχρι στιγμής έφεραν πιο πλούσια κτερίσματα.
Ανήκουν στο εκτός των τειχών ανατολικό νεκροταφείο των ελληνιστικών, ρωμαϊκών και παλαιοχριστιανικών χρόνων που, όπως διευκρίνιζε πριν από ένα μήνα στο αρχαιολογικό συνέδριο η υπεύθυνη μέχρι πρότινος αρχαιολόγος στην ανασκαφή του Πανεπιστημίου κ. Μαρία Ακαμάτη, την τελευταία μόνο 20ετία ανασκάφηκαν περισσότερα απο 2.000 ταφικά μνημεία αποκαλύπτοντας αξιόλογα ευρήματα που τεκμηριώνουν την αδιάλειπτη χρήση του από το τέλος του 4ου π.Χ μέχρι τουλάχιστον και το β’ μισό του 4ου αιώνα μ.Χ. Τεκμηριώνοντας τη 17χρονη εμπειρία της στην έρευνα του ανατολικού νεκροταφείου η κ. Ακαμάτη θεωρεί ευχής έργον την ανασκαφή Μετρό για την ολοκλήρωση της αρχαιολογικής έρευνας αλλά με μια ευχή: η μοίρα τους να μην είναι ίδια με εκείνη που καταγράφηκε πριν από 40 χρόνια από τον Φ. Πέτσα: «Είναι λυπηρόν ότι μόνον τα κινητά ευρήματα και εκ των τάφων μόνον εις διεσώθη και μετεφέρθη εις το Μουσείον Θεσσαλονίκης».
Οι ρυθμοί της ανασκαφικής έρευνας είναι ταχύτατοι ώστε να ολοκληρωθούν το καλοκαίρι. Τα ευρήματα συγκεντρώνονται στις αποθήκες της ΙΣΤ΄ Εφορείας με την προοπτική να παρουσιαστούν αρχικά σε περιοδικές εκθέσεις και στη συνέχεια θα αναδειχθούν στην Αθήνα.
Περίπατος στο Νέο Μουσείο
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
akotti@pegasus.gr
Μουσείο «της κλασικής τέχνης για τον 21o αιώνα», υποχρέωση της Ελλάδας «απέναντι στο μείζον μνημείο της πολιτιστικής μας κληρονομιάς» αποτελεί το Νέο Μουσείο Ακροπόλεως, το κέλυφος του οποίου έχει, ουσιαστικά, ολοκληρωθεί.
Σε ελάχιστες μέρες, την ερχόμενη Κυριακή 14 Οκτωβρίου, ο μεγάλος «περίπατος» των αγαλμάτων που θα το λαμπρύνουν, θα ξεκινήσει. Η μεταφορά τους από τον Ιερό Βράχο θα γίνει με σύστημα τριών γερανών και μέσα σε ειδικά κατασκευασμένα κιβώτια, τα οποία είχαν τεράστιο προϋπολογισμό. Ολα δικαιολογούνται, όμως, όταν πρόκειται για τα αριστουργήματα του Φειδία και άλλων σπουδαίων γλυπτών της αρχαιότητας.
Το Νέο Μουσείο Ακροπόλεως, διεθνές μουσειολογικό πρότυπο, αντάξιο των σπουδαίων έργων τέχνης που θα στεγάσει, θα αποτελεί, ταυτοχρόνως, το ισχυρότερο επιχείρημά μας υπέρ της επιστροφής των Μαρμάρων του Παρθενώνα από το Βρετανικό Μουσείο. Θα εγκαινιαστεί στις αρχές του 2009, μέχρι τότε όμως θα παραδίδεται τμήμα- τμήμα στο κοινό που θα μπορεί να το επισκέπτεται ακόμη και όσο οι αρχαιολόγοι θα στήνουν την έκθεση.
Πολλούς αιώνες ζούσε η γειτονιά που βρίσκεται στις νότιες υπώρειες της Ακρόπολης. Και στην προϊστορική εποχή υπήρχαν κάτοικοι, όμως πυκνό οικισμό έχουμε από τον 5o αι. π.Χ. μέχρι και τον 12o αι. μ.Χ. Δρόμοι, οικίες, λουτρά, οικοδομήματα, δημόσια κτίρια, εντοπίσθηκαν από την αρχαιολογική σκαπάνη. Η ανασκαφή, υπό την εποπτεία της Σταματίας Ελευθεράτου, έφερε στο φως το πυκνό οικιστικό πλέγμα μιας γειτονιάς της Αθήνας από την κλασική αρχαιότητα μέχρι και τη μεσοβυζαντινή περίοδο.
ΚατηγορούμενοιΑν και φρόντισαν τα ευρήματα με τη δέουσα προσοχή, αν και έκαναν τα πάντα για τη σωστή προστασία τους, αν και πήραν όλα τα μέτρα που επέβαλαν οι νόμοι και οι συνειδήσεις τους, όσοι ασχολούνταν με την ανέγερση του Νέου Μουσείου Ακροπόλεως βρέθηκαν πολλές φορές κατηγορούμενοι για παράβαση καθήκοντος- και αθωώθηκαν σε όλες τις περιπτώσεις. Ο μεγάλος αυτός ερειπιώνας διαμορφώθηκε κατάλληλα και τα αρχαία προστατεύονται και αναδεικνύονται με τον καλύτερο τρόπο, στα υπόγεια του νέου κτιρίου. Ειδικός φωτισμός και ειδική πρόνοια που έχει ληφθεί ώστε τμήμα των δαπέδων του μουσείου να είναι από γυαλί, συμβάλλουν στην εξαιρετική παρουσίασή τους.
(Στο σύνολο του μουσείου, άλλωστε, μια από τις μεγαλύτερες προσπάθειες ήταν να χρησιμοποιηθεί το φυσικό, αττικό φως.) Οι Κασσάνδρες διαψεύστηκαν – ουδείς όμως ζήτησε συγνώμη!
Ο επισκέπτης του νέου μουσείου θα βλέπει την ανασκαφή περπατώντας στην ουσία επάνω από αυτήν και θα συναντά, μόλις διαβαίνει το κατώφλι του, γλυπτά από το Διονυσιακό Θέατρο, που θα μεταφερθούν εκεί ώστε να σωθούν από τη φθορά, αλλά και να αναδειχθούν. Αμέσως μετά, σε ράμπες, τα ευρήματα της αρχαϊκής εποχής θα ξεδιπλώνουν την απέριττη ομορφιά τους. Γλυπτά από τον Παρθενώνα και τα άλλα μνημεία, αλλά και οι περίφημες αρχαϊκές Κόρες, που ετάφησαν με ευλάβεια μετά τη σύληση της Ακρόπολης από τους Πέρσες. Ανάμεσά τους θα υπάρχουν και έργα της προϊστορικής αλλά και της γεωμετρικής περιόδου, τα οποία θα προηγούνται.
«Εχουμε σχεδόν δύο πλήρεις Ακροπόλεις», όπως έχει πει ο καθηγητής κ. Δημήτρης Παντερμαλής, πρόεδρος του Οργανισμού Ανεγέρσεως Νέου Μουσείου Ακροπόλεως, «την αρχαϊκή και την κλασική. Θα είμαστε σε θέση για πρώτη φορά να εκθέσουμε πολλά σύνολα που μέχρι τώρα, λόγω χώρου, παρουσιάζονταν σε σύντμηση.
Εχουμε ευρήματα πρώτης ποιότητας και η ευθύνη μας να τα δείξουμε σωστά είναι τεράστια».
Θα ακολουθεί, στον όροφο, η μεταπαρθενώνεια συλλογή, με τα γλυπτά από τον Ναό της Αθηνάς Νίκης (ζωφόρος) και το Ερέχθειο (Καρυάτιδες σε ειδικό εξώστη), όπως και με αρχιτεκτονικά μέλη από τα Προπύλαια και με τις οικοδομικές επιγραφές των μνημείων του Ιερού Βράχου. Αυτό το τμήμα της έκθεσης, στον πρώτο όροφο του κτιρίου, θα ολοκληρώνεται με τα ευρήματα της ρωμαϊκής εποχής, ανάμεσα στα οποία είναι και ορισμένα σπάνια παγκοσμίως πορτρέτα.
Εχουμε φτάσει στον επάνω όροφο, όπου και βρίσκεται η πολύ εντυπωσιακή αίθουσα του Παρθενώνα. Κορυφαία ανάμεσα στις αίθουσες του κτιρίου, έχει φυσικό φωτισμό, εμβαδόν 3.200 τετραγωνικών μέτρων και είναι σαν να μεταφέρει τον επισκέπτη επάνω στον Ιερό Βράχο, σαν να τον βάζει μέσα στον ναό. Εδώ θα παρουσιαστεί το «βαρύ πυροβολικό» τα γλυπτά του Φειδία και των μαθητών του, σε πλήρη αντιστοίχιση με το μνημείο, ως προς τα σημεία του ορίζοντα.
Η ζωφόρος του Παρθενώνα είχε ύψος ένα μέτρο και μήκος 160. Απέδιδε την πομπή των Μεγάλων Παναθηναίων, της μεγαλύτερης γιορτής της αρχαίας Αθήνας, που γίνονταν κάθε τέσσερα χρόνια προς τιμή της θεάς Αθηνάς. Η ζωφόρος είχε 360 ανάγλυφες μορφές. Λαξεύτηκε ανάμεσα στο 442 και στο 438 π.Χ. λίγα χρόνια μετά τις μετόπες του Παρθενώνα που ήταν 92 και είχαν θέματα από τη γιγαντομαχία, την άλωση της Τροίας, την Κενταυρομαχία και την Αμαζονομαχία.
Ο γλυπτός διάκοσμος συμπληρωνόταν με δύο αετώματα, τα οποία είχαν μυθικές παραστάσεις σχετικά με την πολιούχο θεά: στο ανατολικό παρουσιάζεται η γέννησή της από το κεφάλι του Δία και στο δυτικό η διαμάχη της με τον Ποσειδώνα για το ποιος θα επικρατήσει την πόλη. Μέχρι τον 17ο αιώνα, ο γλυπτός διάκοσμος σωζόταν σχεδόν ακέραιος – εκτός από τις καταστροφές που είχαν προξενήσει οι χριστιανοί κατά τους παλαιοχριστιανικούς χρόνους (5ο και 6ο αι.)
Η ανατίναξη του ναού από οβίδα του Μοροζίνι, στις 26 Σεπτεμβρίου 1687, ήταν καθοριστική. Καταστράφηκαν όλα τα ανάγλυφα της νότιας πλευράς. Θραύσματα από εκείνη την ανατίναξη βρίσκουμε σε πολλά μουσεία της Ευρώπης. Ακολούθησε ο λόρδος Ελγιν στις αρχές του 19ου αιώνα, που έκλεψε δεκαπέντε μετόπες της νότιας πλευράς, δύο θραύσματα από άλλες, πενήντα έξι ανάγλυφα από λίθους της ζωφόρου (τους οποίους μάλιστα πριόνισε), δεκαεννιά αγάλματα των αετωμάτων και ένα δωρικό κιονόκρανο. Αυτά βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο. Στην έκθεση του Νέου Μουσείου Ακροπόλεως τα κλεμμένα από τον Ελγιν θα παρουσιαστούν «φυλακισμένα» πίσω από ειδικό πέπλο – πλέγμα το οποίο θα κάνει αχνές τις φιγούρες των ανθρώπων και τα μέλη των ζώων.
Δίπλα του θα είναι τα λαμπερά πρωτότυπα που έχουν σωθεί, ώστε ο επισκέπτης να κατανοεί αμέσως πως τα ίδια τα μοναδικά αυτά τεχνουργήματα υποφέρουν.
Αυτός είναι ο τρόπος που βρήκε ο καθηγητής Δημήτρης Παντερμαλής και οι συνεργάτες του, προκειμένου να παρουσιάσουν στο ελληνικό και στο διεθνές κοινό την αρπαγή των παρθενώνειων γλυπτών και την παρακράτησή τους. Η χρήση του πλέγματος είναι μια διακριτική όσο και δυναμική ιδέα, που επιτρέπει να ειπωθούν τα πάντα, με τον πρέποντα σεβασμό προς το μνημείο και τον διάκοσμό του.
Ιδιαίτερα σημαντική θεωρείται η συμβολή του εντεταλμένου συμβούλου Νικολάου Δαμαλίτη.
Η μεταφοράΠερισσότερους από 400 τόνους ζυγίζουν τα ευρήματα της Ακρόπολης που φυλάσσονται στο μουσείο και στις αποθήκες.
Τα πρωτεία του βάρους κατέχουν κάποιοι λίθοι της ζωφόρου του Παρθενώνα, που φτάνουν τους 2,5 τόνους και ακολουθούν το Σύμπλεγμα του Κέκροπα (560 κιλά), μια Καρυάτιδα που πίσω από την αέρινη σιλουέτα της κρύβει 185 ολόκληρα χιλιόγραμμα εξακολουθώντας, πάντως, να είναι ελαφρότερη από την Κόρη του Αντήνορα η οποία φτάνει τα 280.
Η επιχείρηση μεταφοράς τους στο Νέο Μουσείο Ακροπόλεως θα έχει τις δικές της δυσκολίες αλλά και πλήρη ασφάλεια, για την οποία εγγυάται ο πολιτικός μηχανικός Κώστας Ζάμπας που έκανε τη μελέτη.
Θα μεταφερθούν με σύστημα τριών γερανών του «Ακτορα», ο οποίος κατασκεύασε και το μουσείο.
Ο διαγωνισμόςΗ ανάγκη για ένα νέο μουσείο της Ακρόπολης είχε επισημανθεί εδώ και δεκαετίες, καθώς το παλαιό είχε κατασκευαστεί το 1865 και δεν επαρκεί. Το υπουργείο Πολιτισμού έκανε δύο άκαρπους Πανελλήνιους Αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς, το 1976 και το 1979. Το 1989 η Μελίνα Μερκούρη, της οποίας μεγάλο όραμα αποτελούσε η ανέγερση του μουσείου, προκήρυξε διεθνή αρχιτεκτονικό διαγωνισμό. Νικητές, οι Ιταλοί αρχιτέκτονες Λουτσιάνο Πασαρέλι και Μανφρέντι Νικολέτι. Υστερα από προσφυγές, και ιδίως μετά τα ευρήματα στην ανασκαφή της θέσης Μακρυγιάννη, η μελέτη τους δεν υλοποιήθηκε.
Ετσι έγινε νέος διεθνής διαγωνισμός με το σύστημα της προκήρυξης ενδιαφέροντος. Τον Σεπτέμβριο του 2001, με τον Σαντιάγο Καλατράβα ανάμεσα στους κριτές, δόθηκε το πρώτο βραβείο στον Μπερνάρ Τσουμί και στον Ελληνα συνεργάτη του Μιχάλη Φωτιάδη.
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=5350&subid=2&pubid=137076
Πολυώροφο το κτήριο, επισκέψιμο το βυζαντινό προτείχισμα
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 18/09/2007
|
Το οικόπεδο στη συμβολή των οδών Τσιμισκή και Φιλικής Εταιρείας, όπου τη δεκαετία του ’80 ανακαλύφθηκε τμήμα του βυζαντινού προτειχίσματος της Θεσσαλονίκης
|
Στο χώρο σώζεται, και είναι ορατή, η μοναδική πύλη του προτειχίσματος της πόλης, που έχει εντοπιστεί ώς τώρα. Κατά την αρχαιολόγο της 9ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Ευτέρπη Μαρκή, η συγκεκριμένη πύλη συνδέεται πιθανώς με αυτήν που περιγράφει ο βυζαντινός Ιωάννης Καμενιάτης, την οποία προσπάθησαν να κάψουν οι Σαρακηνοί πειρατές του Λέοντα Τριπολίτη, όταν κατέλαβαν τη Θεσσαλονίκη το 904 μ.Χ. Τελικά, οι πειρατές δεν κατάφεραν να εισβάλουν από την πύλη, ύψους 3 μ. και πλάτους 1,50 μ. και εισέβαλαν στην πόλη από τη θάλασσα, στο ύψος του Λευκού Πύργου.
Το προτείχισμα, που υπολογίζεται ότι ήταν ύψους 7-8 μ., ήταν χτισμένο ανάμεσα στο κύριο τείχος, ύψους 10 μ., και την οχυρωματική τάφρο. Διέθετε δικές του πύλες και πύργο, ως μικρογραφία της οχύρωσης της Κωνσταντινούπολης, σχέδιο που εφάρμοζαν οι βυζαντινοί στις μητροπόλεις τους. Θεωρείται ισχυρή οχύρωση, γι’ αυτό και τις δύο φορές που αλώθηκε η Θεσσαλονίκη, το 904 από τους Σαρακηνούς και το 1143 από τους Νορμανδούς, η εισβολή έγινε από τη θάλασσα.
Το οικόπεδο στη συμβολή των οδών Τσιμισκή και Φιλικής Εταιρείας ανήκει στην Εκκλησία της Ελλάδος και το τμήμα του προτειχίσματος εντοπίστηκε κατά την ανέγερση πολυώροφου κτηρίου. Η μελέτη-λύση του αρχιτέκτονα Βασίλη Παπά, που εγκρίθηκε από την 9η ΕΒΑ, προτείνει την ανέγερση ενός μικρότερου κτιρίου, που αποτελείται από ισόγειο και τρεις ορόφους, έχει κάτοψη σε σχήμα ορθογώνιου τριγώνου, ακολουθεί και προσαρμόζεται στο ομοιόθετο σχήμα της τριγωνικής βάσης του πύργου, που αποκαλύφθηκε στο όριο της οδού Φιλ. Εταιρείας.
|
Η κάτοψη του κτηρίου, σε σχήμα ορθογωνίου τριγώνου, ακολουθεί την τριγωνική βάση του πύργου του προτειχίσματος
|
Το ισόγειο είναι υπερυψωμένο σε σχέση με τους γύρω δρόμους, με το χώρο κάτω από το δάπεδό του ελεύθερο, για να μην αποκόπτεται οπτικά η συνέχεια του προτειχίσματος, αλλά και η θέαση των άλλων ευρημάτων, ενώ αφήνεται ακάλυπτο το τμήμα που περιλαμβάνει μια υδατοδεξαμενή, ηρώο, τάφους κ.λπ. Η θέση και το σχήμα του κτηρίου, καθώς και η πρόβλεψη ενός ορθογωνίου κατακόρυφου πετάσματος χαλύβδινων δοκών και συρματόσχοινων βοηθά στην απόκρυψη των οπίσθιων όψεων των περιμετρικών κτισμάτων από τους διερχόμενους της οδού Τσιμισκή και συγχρόνως δημιουργεί ένα κατάλληλο πλαίσιο προβολής και ανάδειξης των ευρημάτων.
Εγινε επίσης προσπάθεια για τη δημιουργία ενός ανάλαφρου κατασκευαστικά και αντιληπτικά κτηρίου, που η έδρασή του γίνεται με χαλύβδινα υποστυλώματα περιορισμένων διατομών, και θεμέλια χωροθετημένα σε σημεία που δεν επηρεάζουν τα ευρήματα. Χαλύβδινος είναι και ο φέρων σκελετός, ώστε να παρέχεται η δυνατότητα μελλοντικής αναστροφής της επέμβασης. Η πρόσβαση από το δρόμο γίνεται μέσω εναέριου διάδρομου, για να είναι ορατός ο χώρος της ανασκαφής. Εχει εξασφαλιστεί επίσης η επισκεψιμότητα του χώρου με ανάλαφρες κλίμακες, που οδηγούν από το δρόμο στο επίπεδο των ευρημάτων και η δημιουργία χαλικοστρωμένων διαδρόμων για περίπατο στη στάθμη που, πριν από την καταστροφική πυρκαγιά του 1917, βρισκόταν το επίπεδο του φυσικού εδάφους.
Για τις όψεις του κτηρίου θα χρησιμοποιηθούν ελαφρά υλικά για τον περιορισμό της οπτικής μάζας και την αποφυγή ανταγωνισμού και κυριαρχίας του νέου στο παλιό.
http://www.enet.gr/online/online_text/c=113,id=39306320
Από την αρχή θα ξαναγίνει η στέγη στο Ακρωτήρι της Σαντορίνης
Ύστερα από δύο χρόνων επεξεργασία και μελέτη, αποδείχθηκε ότι είναι λάθος η στατική μελέτη και ότι για να υπάρξει στατική επάρκεια θα πρέπει όλο το στέγαστρο στον αρχαιολογικό χώρο του Ακρωτηρίου της Σαντορίνης να ξηλωθεί και να γίνει από την αρχή
Δυο χρόνια μετά την κατάρρευση τμήματος του στεγάστρου στον αρχαιολογικό χώρο του Ακρωτηρίου- την προϊστορική Πομπηία της Σαντορίνης- στις 23 Σεπτεμβρίου 2005, που κόστισε τη ζωή σ΄ έναν τουρίστα, ο αρχαιολογικός χώρος εξακολουθεί να παραμένει κλειστός για το κοινό για τέσσερα συνεχή χρόνια (είχε κλείσει ο αρχαιολογικός χώρος το 2003 για την τοποθέτηση του στεγάστρου). Κι ενώ όλοι, περιμένοντας να ολοκληρωθεί και να γνωστοποιηθεί το πόρισμα αγγλικής εταιρείας ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων για τα αίτια της πτώσης και τις μελέτες για την αποκατάσταση της στατικής επάρκειας του στεγάστρου- που καθυστερεί και καθυστερεί – πέφτει η καμπάνα: το στέγαστρο ή τουλάχιστον η εσωστέγη του με εμβαδόν 14 στρέμματα, πρέπει να γίνει από την αρχή. «Ύστερα από δύο χρόνων επεξεργασία και μελέτη, αποδείχθηκε ότι είναι λάθος η στατική μελέτη και ότι για να υπάρξει στατική επάρκεια θα πρέπει όλο το στέγαστρο να ξηλωθεί και να γίνει από την αρχή», λέει στα «ΝΕΑ» ο πρόεδρος του Δ.Σ. της Αρχαιολογικής Εταιρείας, καθηγητής του Διοικητικού Δικαίου Επαμεινώνδας Σπηλιωτόπουλος. Η πρόταση και μελέτη της βρετανικής εταιρείας Οvearup θα περάσει από τον έλεγχο και δεύτερου ανώτατου εμπειρογνώμονα, της βρετανικής εταιρείας ΑΤΚΙΝS και πιθανόν και από τον έλεγχο του καθηγητή στο Πιρς Κόλετζ κ. Ανδράζη. (σ.σ. Προφανώς λάθος!: Imperial College, κ. Αμβράζη) «Η αρχιτεκτονική του στεγάστρου δεν θα μεταβληθεί πολύ. Αλλά για να είμαστε βέβαιοι ότι δεν θα υπάρξουν και άλλα προβλήματα σε άλλα σημεία του στεγάστρου στο μέλλον και δεν θα χαθούν ανθρώπινες ζωές, για να λάβουμε το “πιστοποιητικό στατικής επάρκειας” θα πρέπει το στέγαστρο να γίνει από την αρχή». Τριάντα τρία εκατομμύρια ευρώ στοίχισε η μελέτη κατασκευής του πρωτότυπου βιοκλιματικού στεγάστρου, που ανέλαβε κατ΄ αποκοπή η κατασκευαστική εταιρεία J & Ρ. Πριν καλά καλά ολοκληρωθούν οι εργασίες, που προέβλεπαν την κάλυψη της στέγης με σαντορινιό χώμα για λόγους αισθητικής αποκατάστασης του περιβάλλοντος αλλά και για λόγους φυσικής μόνωσης, ο αρχαιολογικός χώρος άνοιξε πρόωρα στο κοινό, με εντολή του τότε υφυπουργού Πολιτισμού κ. Πέτρου Τατούλη. Αυτό παρά την αντίθεση και τις αντιδράσεις των αρχαιολόγων και κυρίως του υπεύθυνου της Ανασκαφής κ. Χρίστου Ντούμα.
Η προσφυγή που έκανε στον εισαγγελέα μπήκε στο αρχείο, ο χώρος άνοιξε και όταν καταβράχηκε το χώμα της στέγης, με την υπερφόρτωση της επιχωμάτωσης και της ψευδοροφής έφθασε να είναι δυόμισι με τρεις φορές βαρύτερο και τμήμα του τόξου της κυψέλης αρ. 7 κατέρρευσε, αφού προηγουμένως είχε σπάσει μία από τις 55.000 χαλύβδινες ράβδους του στεγάστρου. Από τότε, ο κλειστός αρχαιολογικός χώρος του Ακρωτηρίου και το εργοτάξιο της μελέτηςκατασκευής βρίσκεται στα χέρια της κατασκευάστριας εταιρείας J & Ρ- που ανέθεσε στους Βρετανούς εμπειρογνώμονες τον έλεγχο των στατικών μελετών- ενώ η Αρχαιολογική Εταιρεία περιμένει να της δοθεί το «πιστοποιητικό στατικής επάρκειας» και να προχωρήσει η αποκατάσταση της βλάβης.
http://www.tanea.gr//Article.aspx?d=20070913&nid=5978061&sn=%CF%D1%C9%C6%CF%CD%D4%C5%D3&spid=221










